قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

[اصطلاح سياسي]

نويسنده: سید یعقوب محمدنیا 

این اصطلاح ریشه ی یونانی دارد و به معنی حکومت بهترین ها یا حکومت نخبگان و شایستگان است. افلاطون در کتاب جمهوری خود تشکیل چنین حکومتی را توصیه می کند و اصطلاح «فیلسوف_شاه» را برای کسی که در راس آن حکومت قرار می گیرد به کار می برد.به نظر افلاطون اکثریت مردم جاهلند و حکومت منتخب اکثریت مردم نمی تواند حکومت شایسته ای باشد.

آریستو کراسی در حال حاضر بیشتر به عنوان حکومت اشراف و طبقات ممتاز معنی می شود. البته چنین حکومت هایی به معنی گذشته ی آن دیگر وجود ندارد، ولی اشراف و طبقات ممتازه، که همان سرمایه داران فعلی باشند، با استفاده از ثروت و امکانات خود عملاً نهادهای دموکراتیک و انتخابی را در بسیاری از کشورهای سرمایه داری تحت نفوذ خود قرار می دهند و قوانین و مقرراتی که در مجالس مقننه ی این کشورها تصویب میشود بیشتر در جهت حفظ منافع آنهاست.

ایالت متحده ی آمریکا،که بزرگ ترین کشور سرمایه داری جهان به شمار می آید، یک نمونه ی برجسته از حکومت آریستوکراسی به مفهوم امروزی آن است. در این کشورها هیچ مقام انتخابی، از رئیس جمهور تا شهردار یک شهر کوچک بدون استفاده از رادیو و تلویزیون و مطبوعات که در اختیار سرمایه داران بزرگ است و تبلیغات انتخاباتی که هزینه ی هفتگی در بر دارد، شانس موفقیت ندارد و بعد از انتخاب شدن نیز مجبور است منافع کسانی را که هزینه های تبلیغاتی او را تأمین کرده اند مراعات کند، زیرا سرمایه دارانی که وسایل ارتباط جمعی را در اختیار خود دارند می توانند هر یک از مقامات دولتی یا نمایندگان کنگره را تضعیف یا از انتخاب مجدد آنان جلوگیری نمایند.

حتی شخص رئیس جمهور نیز که بالاترین مقام اجرایی در آمریکا به شمار می آید از چنین خطری مصون نیست. نیکسون رئیس جمهور اسبق آمریکا که به دنبال یک جنجال تبلیغاتی (واترگیت) مجبور به استعفا از مقام خود گردید نمونه ی قابل ذکری است.

به نقل از: سايت تابش