قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

حسن و حسين رضي الله عنهما سرور و آقاي جوانان بهشت

1ـ حذيفه مي‌گويد: مادرم، از من درباره‌ي زمان آشنايي و ارتباط من با رسول‌خدا صلی الله علیه و آله و سلم پرسيد و پس از آنكه جوابم را شنيد، مرا دشنام داد. به او گفتم: بگذار، مغرب نزد رسول‌خدا صلی الله علیه و آله و سلم مي‌روم و با او نماز مي‌گزارم. آنگاه رفتم و نماز مغرب را به همراه ايشان ادا كردم. رسول‌خدا صلی الله علیه و آله و سلم پس از آنكه نماز عشاء را بجا آورد، به راه افتاد. پشت سر آن حضرت صلی الله علیه و آله و سلم  به راه افتادم. رسول‌خدا صلی الله علیه و آله و سلم صداي پايم را شنيد و پرسيد: كيست؟ گفتم: حذيفه هستم. دوباره سؤال كرد: چه شده؟ ماجرا را براي پيامبر‌ اكرم صلی الله علیه و آله و سلم  بازگو كردم. ايشان فرمود: «خداوند، تو و مادرت را بيامرزد» سپس فرمود: «آيا شخصي را كه پيشتر، نزد من آمد، ديدي؟» گفتم: آري. فرمود: «او، فرشته‌اي بود كه قبل از امشب، به زمين نيامده بود؛ او، از خدا اجازه خواست تا به من سلام كند و من بشارت دهد كه حسن و حسين، سرور و آقاي جوانان بهشتند و فاطمه نيز ارجمند‌ترين بانوي زنان بهشتي است».[1]
2ـ ابوسعيد خدري رضی الله عنه  مي‌گويد: رسول‌خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: (الحسن و الحسين سيّدا شباب أهل الجنّة)[2] يعني: «حسن و حسين، سرور و آقاي جوانان بهشتي‌اند».
3ـ در روايت ديگري از ابوسعيد خدري رضی الله عنه  آمده است كه رسول‌خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: (الحسن و الحسين سيّدا شباب أهل الجنّة إلّا ابني الخالة عيسي و يحيي بن زكريا عليهم السلام)[3] يعني: «حسن و حسين، سرور و آقاي تمام جوانان بهشت جز دو پسرخاله يعني عيسي و يحيي بن زكريا هستند». استاد عثمان الخميس، ضمن بررسي طرق اين حديث، بدين نكته اشاره نموده كه اين حديث، توسط شانزده تن از صحابه رضی الله عنهم   روايت شده است.[4] وي، مي‌گويد: درباره‌ي اين حديث از امام احمد حنبل سؤال شد؛ فرمود: صحيح است.[5] البته ابن كثير در البداية والنهاية، اين حديث را آورده و گفته است: در تمام سندهايش، ضعف وجود دارد.[6] امام ذهبي مي‌گويد: به چندين طريق، روايت شده كه در مجموع همديگر را تقويت مي‌كنند.[7]
استاد الخميس مي‌گويد: در جمع‌بندي اقوال علما در مورد اين حديث، مي‌توان نظريه‌ي ابن كثير را برگزيد و البته بايد دانست كه برخي از طرق روايت اين حديث، «حسن» و برخي هم «حسن لغيره» مي‌باشد و بدين‌سان به گفته‌ي امام ذهبي، طرق روايت آن قوت مي‌يابد. در نتيجه اين حديث آن چنانكه امام احمد، گفته‌ است: «صحيح لغيره» مي‌باشد.[8]


[1]- مسند احمد‌ (5/391)؛ نگا: الأحاديث الواردة بشأن السبطين، ص176.
[2]- الأحاديث الواردة بشأن السبطين،ص184.
[3]- الشريعة، از آجري (5/2144).
[4]- الأحاديث الواردة بشأن السبطين، ص211.
[5]- سؤال شماره‌ي 124 المنتخب من العلل از خلال؛ المنتخب، نوشته‌ي ابن مقدسي مي‌باشد.
[6]- البداية والنهاية (8/208).
[7]- سير أعلام النبلاء (3/283).
[8]- الأحاديث الواردة بشأن السبطين، ص212.




به نقل از: حسن مجتبی رضی الله عنه (بررسی و تحلیل زندگانی خلیفه پنجم)، مؤلف : علی محمد محمد الصلابی، مترجم محمد ابراهیم کیانی، ویراستار: خانم عبدالهی، ناشر: انتشارات حرمین، چاپ: 1386ـ اول.