قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

" اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ..." (النور : 35)
«الله نور آسمانها و زمين‌ است‌»
شيخ بن باز رحمه الله در تفسير اين آيه گفت: " معناى آيه كريمه نزد علماء اين هست كه خداوند متعال منوّر آسمانها و زمين هست، و تمامى نورهايى كه در آسمانها و زمين و روز قيامت هستند از نور خداوند است، و نور دو نوع هست: نور مخلوق و آن چيزى هست كه در دنيا و آخرت و در بهشت و بين مردم الآن وجود دارد مانند نور ماه و خورشيد و ستارگان، و همچنين نور كهرباء و آتش همه اش مخلوق هستند و از مخلوقات خداوند هستند سبحانه و تعالى، و نور دوم اينست كه مخلوق نيست، بلكه از صفات خداوند هست سبحانه و تعالى، و خداوند متعال با جميع صفاتش خالق هست و هر چيزى بغير از او مخلوق هست، و نور وجه پروردگار و نور ذاتش هر دوى آنها مخلوق نيستند، بلكه صفتى از صفات خداوند هستند جل و علا، و اين نور بزرگ وصف خداوند متعال هست و مخلوق نيست، بلكه صفتى از صفاتش هست مانند صفت شنوايى و بينايى و دست و قدم و غيره كه از صفات بزرگ خداوند هست سبحانه و تعالى (كه البته شبيه به هيچ مخلوقى نيست) و اين همان حقيقتى هست كه اهل سنت و جماعت بر آن اعتقاد دارند".
بنابراين معناى نور در اين آيه، هم نور حسى هست و هم معنوى، و معناى معنوى نور در اين آيه اينست كه خداوند متعال تزيين دهنده، مدبر، هدايت كننده، منوّر آسمانها و زمين و ساير اشياء هست، و دين و كتاب و شريعت خداوند نيز نور هست، و ايمان و معرفت خداوند نيز نور هست، و معناى ديگر اين هست كه ذات خداوند متعال نور هست، و از نور ذات او عرش و كرسى و آسمانها و زمين و بهشت منور شد اند، ولى نورى كه يكى از صفاتش هست و مخلوق نيست و هيچ شباهتى به نور مخلوق ندارد.


وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین
سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت
IslamPP.Com