قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

ابوالمغيث عبدالله بن احمد بن ابي طاهر مشهور به حسين بن منصور حلاج، در 244 هجري به دنيا آمد. اهل‎ فارس‎ او را‎ ابوعبدالله الزاهد، اهل‎ خراسان‎ ابوالمهر، اهل‎ خوزستان‎ حلاج الاسرار، در‎  بغداد مصطلم، ‏در‎ بصره‎ مخبر‎. ‎اهل‎ هند‎ ابوالمغيث‎ و اهل‎ چين‎ او را‎ ابوالمعين‎ مي‌خواندند‎.‎

براي لقب او، «حلاج»، توجيهاتي آورده‌اند‎:‎

- پدرش پيشه حلاجي داشته است‎.‎

- اسرار را حلاجي مي‌کرده است‎.‎

او از مردم روستاي «تور» در شمال شرق بيضاي فارس بود. سهل بن عبدالله تستري، عمرو بن عثمان مکي و جنيد بغدادي از استادان او بودند.

او که از مهم‌ترين صوفيان دوران خود بود در حالت به اصطلاح عرفاني به گفتن «انا الحق» (يعني من خدايم) پرداخت و لذا با گفتن اين کفرگويي واضح و روشن، خود را مستحق کشتن نمود و به همين خاطر هم بود که علماي بزرگوار اهل سنت حکم کفر و کشتن وي را صادر کردند و پس از هشت سال او را اعدام نمودند.

حلاج کتابهايي دارد از جمله: «طاسين الازل و الجوهر الاکبر»، «طواسين»، «الهياکل»، «الکبريت الاحمر»، «نورالاصل»، «جسم الاکبر»، «جسم الاصغر»، و «بستان المعرفة». ديوان اشعاري نيز از او به زبان عربي به جاي مانده که در اروپا و ايران به چاپ رسيده ‌است.

والله اعلم

وصلي الله وسلم علي محمد وعلى آله وأصحابه والتابعين لهم بإحسان إلى يوم الدين

سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com