قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

حکم  نام نهادن نوزاد به يکي از اسمهاي قرآن يا سوره هاي آن

علماء نام نهادن با اسم سوره هاي قرآن را مکروه مي دانند.

امام ابن قيم رحمه الله گويد:
"و از آن جمله که ممنوع است، نام نهادن (نوزاد) به يکي از اسمهاي قرآن يا سوره هاي آنست مانند: طه، يس (ياسين) و حم (حاميم)". ‏" تحفة المودود " (ص/127)‏
ولي مستحب است نامگذاري فرزندان به نامهاي عبدالله و عبدالرحمن باشد زيرا رسول اکرم صلي الله عليه وسلم فرموده است: (إن أحب أسمائكم إلي الله: عبدالله و عبدالرحمن). يعني: «محبوبترين نامهاي شما در نزد خداي متعال، عبدالله و عبدالرحمن است».( مسلم، حديث شماره‌ي 2132)
اين دو اسم، مشتمل بر صفات عبوديت و بندگي است و خداي متعال در قرآن كريم به صورت تركيب اضافي، اين اسمها را آورده است.
- گذاشتن نامهاي پيامبران بر فرزندان نيز نيکوست؛ چراكه پيامبران الهي، برترين انسانها هستند و اخلاقشان، بهترين اخلاقها و رفتارشان، پاكترين رفتارها بوده است و نهادن نام آنها بر فرزندان، باعث مي‌شود كه انسان به ياد آنها و ويژگي‌هاي نيكشان بيفتد. علما بر جواز نامگذاري فرزندان به نام پيامبران اجماع كرده‌اند. رسول اکرم صلي الله عليه وسلم نام يكي از پسرانش را ابراهيم نهاد. بهترين اسم، از ميان نامهاي پيامبران، نام پيامبر بزرگوار اسلام محمد مصطفي صلي الله عليه وسلم است.
ـ نامگذاري فرزندان به نام يكي از اصحاب رسول‌الله صلي الله عليه وسلم و يا ساير صلحا. در اين باره مي‌توان زبير بن عوام رضي الله عنه را الگو قرار داد كه نام نه تن از شهداي بدر را بر فرزندانش نهاد و آنها عبارتند از: عبدالله، منذر، عروه، حمزه، جعفر، مصعب، عبيده و خالد.
بر اساس دلايل شرعي، نامگذاري فرزند به هر يك از صورت‌هاي زير حرام است:
مسلمانان بر اين اتفاق نظر دارند كه هر اسمي كه به صورت تركيب اضافي عبد و نام يك مخلوق باشد، حرام است. به عبارت ديگر جايز نيست كه نام كسي مركب از واژه‌ي عبد و نام مخلوق باشد؛ همچون نام عبدالرسول، عبدالنبي، عبدالحسين و عبدالامير و امثال آن. چراكه تمام آفريده‌ها و بندگان خدا، هرچند داراي مقام والايي باشند، باز هم مخلوق و نيازمند خدايند و در برابر عظمت و جبروت الهي، هيچ و ناچيزند و تنها خداي متعال، سزاوار عبادت و بندگي مي‌باشد؛ از اين رو انتخاب نام‌هايي كه بندگي را به مخلوق نسبت مي‌دهد، جايز نيست.


والله اعلم
وصلي الله وسلم علي محمد و علي آله و اتباعه الي يوم الدين
سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت
IslamPP.Com