دائرة المعارف شبکه اسلامی

Untitled Document

2026 Jan 10

----

21/07/1447

----

20 دي 1404

تبلیغات

در حديث قدسى خداوند ميفرمايد: "من عادى لي وليا فقد آذنته بالحرب" (صحيح بخارى)، يعنى: "كسي كه با دوست من دشمنى كند، من او را به مبارزه ميطلبم"

معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».


چ	ج	ث	ت	پ	ب	ا	آ
س	ژ	ز	ر	ذ	د	خ	ح
ف	غ	ع	ظ	ط	ض	ص	ش
ه	و	ن	م	ل	گ	ک	ق
							ی

ادبیات>شرح واژه>ارسح

شماره مقاله : 9651 تعداد مشاهده : 311 تاریخ افزودن مقاله : 22/1/1390

ارسح . [ اَ س َ ] (ع ص ) لاغرسرین . (مهذب الاسماء) (منتهی الأرب ). آنک گوشت اندک دارد بر سرون و ران . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). آن که سرون و ران او اندک گوشت باشد. || (اِ) گرگ (بعلت لاغری سرین وی ). || ازل . ذئب یتولدبین الذئب و الضبع. || (ن تف ) لاغرسرین تر.
- امثال :
ارسح من ضفدع ؛
قال حمزة فی تفسیره حدیث من احادیث العرب : زعمت الاعراب فی خرافاتها ان ّ الضفدع کان ذاذنب فسلبه الضب ذنبه قالوا و کان سبب ذلک ان ّ الضب خاصم الضفدع فی الظماء ایهما اصبر و کان الضب ممسوح الذنب فخرجا فی الکلأ فصبر الضب ّ یوماً فناداه الضفدع یا ضب ّ ورداً ورداً. فقال الضب ّ:
اصبح قلبی صردالایشتهی ان یردا
الاّعرادا عرداو صلیانا بردا
(و عنکشا ملتبدا)
فلما کان فی الیوم الثانی ناداه الضفدع یا ضب ورداً وردا. فقال الضب ّ: اصبح قلبی صرداً الی آخرالابیات . فلما کان فی الیوم الثالث نادی الضفدع یا ضب ورداً ورداً. فلم یجبه ، فلما لم یجبه بادرالی الماء فتبعه الضب فاخذ ذنبه . و قد ذکر الکمیت بن ثعلبة فی شعره ، فقال :
علی اخذها عند غب الورود
و عندالحکومة اذنابها.
(مجمع الامثال میدانی ).

بازگشت به ابتدای صفحه

بازگشت به نتایج قبل

چاپ این مقاله

ارسال مقاله به دوستان

عن سعيد بن جبير، قال: «إن الخشية أن تخشى الله تعالى حتى تحول خشيتك بينك وبين معصيتك، فتلك الخشية، والذكر طاعة الله، فمن أطاع الله فقد ذكره، ومن لم يطعه فليس بذاكر، وإن أكثر التسبيح وقراءة القرآن». "حلية الأولياء وطبقات الأصفياء" حافظ أبو نعيم اصفهاني. سعید بن جبیر رحمه الله می فرماید: «خشیت آنست که از خدا آنگونه بترسی تا آنکه بین تو و گناهت فاصله بیندازد، و ذکر خدا اطاعت کردن اوست، پس هرکس خدا را اطاعت کند او را یاد کرده است، و هرکس او را اطاعت نکند او ذاکر نیست هرچند که زیاد تسبیح گوید و قرآن قرائت کند».