دائرة المعارف شبکه اسلامی

Untitled Document

2026 Jan 17

----

28/07/1447

----

27 دي 1404

تبلیغات

در کتاب معجم کبیر طبرانی از احادیث ابن عباس رضی الله عنه از پیامبر خدا روایت شده است، ایشان فرمودند: «قَالَ اللَّهُ تَعَالَىٰ: مَنْ عَلِمَ أَني ذُو قُدْرَةٍ عَلَى مَغْفِرَةِ الذُّنُوبِ غَفَرْتُ لَهُ وَلاَ أُبَالِي مَا لَمْ يُشْرِكْ بِي شَيْئاً»
«خداوند عز وجل فرموده است: هر کس یقین داشته باشد که من قدرت بخشش گناهان را دارم، او را می‌بخشم و اهمیت نمی‌دهم، بشرطی که برای من شریک قرار نداده باشد».
معجم کبیر طبرانی 11/241 حدیث (11615).

معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».


چ	ج	ث	ت	پ	ب	ا	آ
س	ژ	ز	ر	ذ	د	خ	ح
ف	غ	ع	ظ	ط	ض	ص	ش
ه	و	ن	م	ل	گ	ک	ق
							ی

قرآن و حدیث>اشخاص>ابراهیم بن اسحاق ادیب

شماره مقاله : 10164 تعداد مشاهده : 310 تاریخ افزودن مقاله : 25/3/1390

ابراهيم بن اسحاق اديب [1]
مشهور به ابو اسحاق ضرير (نابينا)، لغت شناسى دانا و حاذق بود. در بصره و اهواز و بغداد سماع حديث كرد و اين بعد از سال 340 هجرى بود. شعر نيكو مى سرود. چندى به سياحت پرداخت.
سپس در نيشابور اقامت گزيد و تا سال 378، كه جهان را وداع گفت، در آن جا بود و از كسانى بود كه فقه و كلام آموخت. همه اينها سخن حاكم است كه او را ديده و از او روايت كرده.

[1] بغية الوعاة ص 178، الوافى 5: 324، و نكت الهميان: 87 به نقل از ياقوت و البلغه: 6 و اين ترجمه در المختصر نيامده است.

منبع: ترجمه معجم الادباء، اثر ياقوت حموى (وفات مؤلف: 626 هـ. ق)، مترجم عبد المحمد آيتى، چاپ اول، انتشارات سروش، تهران، 1423 هـ ق.

بازگشت به ابتدای صفحه

بازگشت به نتایج قبل

چاپ این مقاله

ارسال مقاله به دوستان

امیر المؤمنین علی بن ابی طالب رضی الله عنه گفت: هر کس قبل از آگاهی از دین تجارت کرد به راستی که در رباخواری افتاده، باز در آن افتاده و باز در آن افتاده ‌است ( بستان العارفین ص 250)