قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

ابراهیم بن عثمان ابو القاسم بن وزّان نحوى [1]
وى از قیروان بود. در فقه بر مذهب عراقیان و در نحو و لغت و عربیت و عروض سر آمد همگان. ولى کم ادّعا و متواضع بود. عبد الله بن محمد مکفوف [2] به فضل او اقرار داشت.
شاید در علم از همه پیشینیان برتر بود و در آن زمان هیچ کس به پایه او نمى رسید. در سال 346 وفات کرد.
وى کتاب العین خلیل بن احمد و غریب المصنف ابو عبید و اصلاح المنطق ابن سکیت و شمارى از کتب لغت را از بر داشت. و نیز کتاب سیبویه و کتابهاى فرّاء را از حفظ کرده بود. با آن که در نحو مذاهب کوفیان را نیک مى دانست ولى به مذهب بصریان گرایش داشت. مى گفتند که اگر بگوید که او عالمتر از مبرّد و ثعلب است باید تصدیقش کرد. ولى با این همه فضل در شعر دستى نداشت. او را در نحو و لغت آثار بسیار است.

زیرنویس:
[1] طبقات زبیدى 247- 249، انباه الرّواة 1: 172، الدیباج المذهب 1: 278، الوافى 6: 50، الشذرات 2: 372، بغیة الوعاة 1: 416، روضات الجنات 1: 162. ولى در المختصر نیامده است.
ترجمه معجم الادباء، ج 1، ص: 45
[2] زبیدى گوید (و از قول او قفطى) که ابو محمد عبد الله بن محمد اموى چون به مسائلى در نحو نیازش مى افتاد از او مى پرسید.

منبع: ترجمه معجم الادباء، اثر ياقوت حموى (وفات مؤلف: 626 هـ. ق)، مترجم عبد المحمد آيتى، چاپ اول، انتشارات سروش، تهران، 1423 هـ ق.