قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

ابراهیم بن محمد بن محمد بن احمد [1]
او نسب به زید بن على بن الحسین رضی الله عنهم مى رسانید (ابن علي، بن الحسين، بن علي، بن حمزة، بن يحيى ابن الحسين، بن زيد، بن علي، بن الحسين، بن علي بن أبي طالب) و کنیه اش ابو على بود. پدر ابو البرکات عمر نحوى صاحب کتاب شرح اللمع از مردم کوفه، در نحو و لغت و ادب و شعر حظى بلیغ داشت. سمعانى از پسرش ابو البرکات روایت کرده که وى در ماه شوال سال 466 در سن 66 سالگى وفات کرده است. او را در مسجد سهله به خاک سپردند.
ابراهیم بن محمد به شام و مصر سفر کرد و چندى در مصر درنگ نمود و نزد خلفا مقامى یافت. سپس به کوفه بازگشت و در آن جا در گذشت.
سمعانى گوید: پسرش شریف مى گفت: پدرم در دمشق یا حلب بیمار شد. در آن حالت مى گریست و زارى مى کرد. سبب پرسیدم، گفت: نه این که از مرگ مى ترسم که از مرگ چاره نیست ولى مى خواهم که در کوفه بمیرم که در روز قیامت چون سر از خاک بر مى کنم خویشاوندان و آشنایانم را ببینم. و او به آنچه مى خواست رسید.
این چند بیت را فرزندش، از شعرهاى پدر روایت کرده: [2]
لما أرقت بجلق... و أقضّ فیها مضجعی
نادمت بدر سمائها... بنواظر لم تهجع
و سألته بتوجّع... و تخضّع و تفجّع
صف للأحبّة ما ترى... من فعل بینهم معی
و اقر السلام على الحبی...ب و من بتلک الأربع

[1] مصوره ابن عساکر 2: 544، تهذیب ابن عساکر 2: 296، انباه الرواة 1: 185، الوافى 6: 119، بغیة الوعاة 1: 430.
[2] حاصل معنى: در جلق بیدار ماندم در بسترى خشن، با چشمانى که خواب نمى گرفت. با ماه آسمان به درد دل پرداختم. دردمندانه با خضوع و او را گفتم که حال مرا در فراق یاران براى آنان حکایت کن و سلام مرا به محبوب من و هر آن کس که در آن سرزمین است برسان.

منبع: ترجمه معجم الادباء، اثر ياقوت حموى (وفات مؤلف: 626 هـ. ق)، مترجم عبد المحمد آيتى، چاپ اول، انتشارات سروش، تهران، 1423 هـ ق.