قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

معناي تکبر 

كبر و تكبر و استكبار- در معنى به هم نزديكند، كِبر حالتى است كه انسان با بزرگ ديدن خويش ‏به آن صفت مخصوص ميشود و اين وقتي است كه انسان جان و وجود خويش را از غير خويش ‏بزرگتر مى بيند. بزرگترين و سنگين ترين تكبرها، تكبر بر خداوند در خوددارى از قبول حق و ‏عدم اقرار به آن در پرسش است. (مفردات راغب اصفهاني).‏
قطعا تکبر و غرور در برابر مسلمين حرام است، و از خصلتهاي نکوهيده اي است که بنوعي ‏جزو امراض قلوب مي باشد، که بايست در فکر درمان آن بود.‏
در قرآن کريم تکبر از صفات بسيار نکوهيده بشر شمرده شده است. در برخي آيات به کلمه ‏متکبر تصريح شده است؛ آياتي که دوزخ را جايگاه متکبران معرفي مي کند:‏
‏« فَادْخُلُواْ أَبْوَابَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا فَلَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ» (نحل 29)‏
يعني: پس از درهاي جهنم وارد شويد در حالي که در آنجا جاودانه خواهيد بود. چه بد است ‏جايگاه متکبران.‏
و تکبر موجب مي شود که مسلمان وارد بهشت نشود، چنانکه حديث صحيحي از پيامبر صلي ‏الله عليه وسلم روايت شده است که مي فرمايد:‏
‏«لايدخل الجنّة من کان في قلبه مثقال ذرّةٍ من کبرٍ..» « مسلم ‏‎131 ‎‏» ‏
‏«کسي که هم ‌وزن ذره‌اي غرور و کبر در دل داشته باشد، وارد بهشت نمي‌شود.» ‏
بنابراين هر مسلماني که داراي اين بيماري است بايستي در فکر درمان آن باشد، و بجاي کبر و ‏غرور راه تواضع و فروتني را درپيش گيرد، و بداند که آنکسي نزد خداوند متعال از همه ‏گرامي تر است که اهل تقواي بيشتري باشد:‏
‏« إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِندَ اللَّهِ أَتْقَاكُمْ » ﴿الحجرات: 13﴾‏
‏«در حقيقت‌ ارجمندترين‌ شما نزد خداوند پرهيزگارترين‌ شماست‌»‏
يعني برتري‌ ميان‌ شما در نزد حق‌ تعالي‌، فقط با تقوي‌ است‌ پس‌ هر كس‌ از تقوي‌ برخوردار ‏باشد، سزاوار آن‌ است‌ كه گرامي‌تر، بهتر و برتر باشد بنابراين‌، تفاخر به‌ نسب‌ و ثروت و جاه و ‏منصب دنيوى را فروگذاريد.‏
و قطعاً تقوا و تکبر با هم سازگار نيستند و کسي که اهل تقوا باشد، از خصلت غرور و تکبر ‏مبراست.‏
و کساني که اين بيماري دروني را دارند بايد توبه کنند، و راه تزکيه نفس را در پيش گيرند و ‏ديگر در مقابل با خواهر و برادر مسلمانشان احساس بزرگ بيني و غرور نکنند، تا به مرور ‏زمان اين بيماري علاج شود و جاي خود را به تواضع و فروتني بدهد، و خداوند متعال صفت ‏مومنان را چنين بيان مي کند:‏
‏«أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ» (مائده 54).‏
يعني: در برابر مؤمنان متواضع، و در برابر کافران سرسخت و نيرومندند.‏

والله اعلم
وصلي الله وسلم علي محمد وعلى آله وأصحابه والتابعين لهم بإحسان إلى يوم الدين
سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت
IslamPP.Com