قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

حکم سخن گفتن بين نماز سنت و فرض صبح

هيچ دليلي وجود ندارد که سخن گفتن بين نماز سنت و فرض صبح ممنوع باشد، بنابراين ما نيز نمي توانيم بدون حجت و دليل بگوئيم سخن گفتن ناجايز است.
حتي در صحيح مسلم از معاويه رضي الله عنه روايت است که گفت: «أن النبي صلى الله عليه وسلم نهى أن توصل صلاة بصلاة حتى يتكلم أو يخرج».
يعني: پيامبر صلي الله عليه وسلم از وصل کردن نماز (فرض) با نماز (سنت) نهي کرده است تا آنکه نمازگزار بين آن دو نماز سخني مي گويد يا خارج مي شود.
و اينکه در حديث فرموده: «تا سخن بگويد» دليلي بر اينست که فاصله انداختن بين دو نماز با سخن گفتن نيز حاصل مي شود.
البته نبايد فراموش کرد که يکي از سنتهاي نبوي اين بوده که نماز صبح را زود مي خواندند، يعني بعد از خواندن نماز سنت فجر در منزل، به مسجد آمده و در همان تاريکي ابتداي روز نماز صبح را برپا مي داشتند، زيرا از ابومسعود انصاري‌، روايت شده ‌كه‌: «‌پيامبر صلي الله عليه و سلم‌، يكبار نماز صبح را در تاريكي آخر شب خواند (‌بعد از سپيده ‌دم‌) سپس يكبار آن را بهنگام روشن شدن هوا خواند، سپس بعد از آن تا وقتي كه وفات ‌كرد همواره‌، در تاريكي آخر شب نماز صبح را مي‌خواند، ديگر نماز صبح را بهنگام روشني هوا نگزارد»‌. ابوداود و بيهقي آن را روايت ‌كرده‌اند و سند آن "صحيح" است‌.
پس نبايد فاصله بين نماز سنت فجر با نماز فرض زياد شود تا اين سنت نبوي هم مراعات شود.


والله اعلم
وصلي الله وسلم علي محمد وعلى آله وأصحابه والتابعين لهم بإحسان إلى يوم الدين
سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت
IslamPP.Com