Untitled Document
 
 
 
  2019 May 22

----

17/09/1440

----

1 خرداد 1398

 

تبلیغات

حدیث

 

حضرت انس از پيامبر صلى الله عليه و سلم نقل كرده است كه:
"تزوجوا الودود الولود فإني مكاثر بكم الأمم" (روايت أحمد 3/158)
يعنى "زن دوست داشتنى و زاينده را ازدواج كنيد زيرا كه من (در روز قيامت) در بين امتها (از كثرت امتم) فخر ميورزم". (حديث صحيح)

 معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

 

 

 

  سخن سایت

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

لیست الفبایی     
               
چ ج ث ت پ ب ا آ
س ژ ز ر ذ د خ ح
ف غ ع ظ ط ض ص ش
ه و ن م ل گ ک ق
ی
   نمایش مقالات

الهیات و ادیان>مسائل و عقايد اسلامي>شیعه > عصمت انبیاء و غلو رافضی‏های امامیه درباره آن

شماره مقاله : 1334              تعداد مشاهده : 514             تاریخ افزودن مقاله : 9/11/1388


عصمت انبیاء و غلو رافضی‏های امامیه درباره آن

پیامبران در آن چه که از جانب خداوند متعال ابلاغ می‏دارند، معصوم هستند و این هدف و مقصود رسالت است و رسول کسی است که امر و نهی و خبر خداوند را از جانب او ابلاغ می‏کند و به اتفاق همه مسلمانان انبیاء در ابلاغ رسالت معصوم هستند به طوری که جایز نیست که در این مورد اندک خطایی صورت گیرد مسلمانان در این زمینه با هم نزاع و اختلاف دارند که آیا جایز است که بر زبان پیامبر سخنی جاری شود که خداوند خطای آن را برطرف کرده و اصلاح کند به طوری که او را بر خطا پایدار نمی‏کند همان گونه که نقل شده است که بر زبان او این جمله جاری شد «تلک الغرانیق العلی و إن شفاعتهن لترتجی»: «آن‏ها پرندگانی بلندمرتبه هستند و امید به شفاعت‏شان وجود دارد» سپس خداوند آن چه را که شیطان بر او القا کرد، نسخ نمود وآیاتش را محکم کرد برخی از مسلمانان این امر را جایز نمی‏دانند و برخی آن را جایز دانسته‏اند چرا که امر محذوری نیست.
پیامبران بر فسق و دروغ پایداری نمی‏ورزند و به طور کلی هر چیزی در نبوت آنان و ابلاغ پیام از جانب خداوند توسط آنان خدشه‏ای وارد کند، مسلمانان بر پاک بودن آنان از این موراد اتفاق نظر دارند و عامه جمهور که گناهان صغیره را بر پیامبران جایز می‏دانند، می‏گویند: آنان در پایداری بر این گناهان صغیره. معصوم هستند بنابراین همان طور که در روایت آمده است چیزی که به آنان ضرر برساند. از آنان سر نمی‏زند: در خبر آمده است: داود بعد از توبه کردن از زمان قبل از آن خطا بهتر شد.
و خداوند متعال توبه کنندگان و پاک شوندگان را دوست می‏دارد و عبد گاهی کار بد انجام می‏دهد و با وجود آن وارد بهشت می‏شود.
خداوند در قرآن ذکرکرده است که لوط به ابراهیم ایمان آورد و خداوند او را به عنوان پیامبر مبعوث کرد. و شعیب گفت: { إِنْ عُدْنَا فِي مِلَّتِكُمْ بَعْدَ إِذْ نَجَّانَا اللَّهُ مِنْهَا وَمَا يَكُونُ لَنَا أَنْ نَعُودَ فِيهَا إِلا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّنَا وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا عَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْنَا رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَأَنْتَ خَيْرُ الْفَاتِحِينَ (٨٩)}الأعراف: ٨٩ « اگر ما به آئين شما درآئيم ، بعد از آن كه خدا ما را از آن نجات بخشيده است ، مسلّماً به خدا دروغ بسته‌ايم ( و به گزاف خويشتن را پيروان آئين آسماني ناميده‌ايم ). ما را نسزد كه بدان درآئيم ، مگر اين كه خدا كه پروردگار ما است بخواهد ( كه هرگز چنين چيزي را هم نخواهد خواست ).»، { وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِنْ أَرْضِنَا أَوْ لَتَعُودُنَّ فِي مِلَّتِنَا فَأَوْحَى إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظَّالِمِينَ (١٣)} إبراهيم: ١٣ « كافران ( و 
سردستگان زندقه و ضلال ، هنگامي كه از راه دليل با انبياء برنيامدند ، به زور متوسّل شدند و ) به پيغمبران خود گفتند : يا به آئين ما باز مي‌گرديد يا اين كه شما را از سرزمين خود بيرون مي‌كنيم.»
خداوند درباره برادران یوسف آن گونه خبر داده است سپس بعد از توبه‏شان آنان را پیامبر قرار می‏دهد وآنان همان اسباط هستند که در سوره بقره، آل عمران و نساء به ما امر شده است که به آن چه که آورده‏اند ایمان بیاوریم حال اگر در میان این افراد کسی باشد که پیامبر شود پس معلوم است که پیامبران از دیگران بهترند و این چیزی است که رافضی‏ها و سایرین درباره آن نزاع و اختلاف دارند و می‏گویند: هر کس گناهی از او صادر گردد پیامبر نمی‏شود. اما آن چه که کتاب و سنت بر آن دلالت دارند، معتبر است.
تکیه‏گاه آنان در این مورد،آن است که توبه کننده از گناه مورد مذمت و نکوهش و ناقص است که مستحق نبوت نمی‏باشد هر چند که از باعظمت‏ترین مردم در امر طاعت گردد. واین اصلی است که درباره آن دچار نزاع شده‏اند و کتاب و سنت بر بطلان قول آنان در آن مورد دلالت می‏کنند.
بنابراین آنان آن کمال علو و درجات خداوند را که با حقیقت توبه و استغفار و انتقال از کمال به چیزی کامل‏تر از آن، به آنان عطا کرد. از آنان گرفتند وآن چه را که خداوند در این مورد خبر داده، تکذیب کردند و سخن را از موضع خودش تحریف نمودند و گمان کردند که انتقال آدمی از جهل به علم و از گمراهی به هدایت و از سرگردانی به راه راست یافتن نقص و کمبود است و ندانستند که این از بزرگ‏ترین نعمت‏های خداوند و بزرگ‏ترین قدرت اوست به طوری که بندگان را از نقص به کمال می‏رساند و این که هر کس مزه خیر و شر را بچشد و هر دو را با هم بشناسد حبش نسبت به خیر و کینه و نفرتش نسبت به شر بیشتر از کسی است که فقط با خیر سروکار دارد همان گونه که عمر س می‏گوید: «إنما تنقض عری الاسلام عروة عروة إذا نشأ فی الأسلام من لایعرف الجاهلیة»: «هرگاه کسی در اسلام رشد و نمو یابد و جاهلیت را نشناسد، برایش دستاویزهای اسلام یکی یکی دچار نقص و سستی می‏گردد».
امامیه اثناعشریه می‏گویند: اصول دین چهار تا هستند: توحید، عدل، نبوت و امامت وآنان در توحید، عدل و امامت اختلاف دارند. اما درباره نبوت، غایت آنان این است که همانند سایر امت به نبوت اقرار داشته باشند. اما غلو آنان درباره پیامبران مورد توافق هیچ کس نیست مگر این که از عبادت پیشگان جاهل اهل غلو که میان آنان و رافضی‏ها اشتراکاتی در غلو و جهل و پیروی از چیزی که صحتش معلوم نشده است، وجود دارد و این دو گروه در این مورد همانند نصاری هستند.[1]
 


[1] - ج(1)ص(174، 306) ج(4) ص(37) ج(2) ص(335، 133).

به نقل از کتاب: آل رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم و اولیای او (موضع اهل سنت و شیعه درباره عقاید، فضیلت‏ها، فقه و فقهای آنان اصول فقه شیعه و فقه آنان)، خلاصه و ترتيب از: محمد بن عبدالرحمن بن محمد بن قاسم، رحمه الله ت 1421 هـ، این بحث از کتاب منهاج السنه نوشته ابن تیمیه رحمه الله اختصار شده است).



 
بازگشت به ابتدای صفحه     بازگشت به نتایج قبل                       چاپ این مقاله      ارسال مقاله به دوستان

اقوال بزرگان     

أبا الوليد بن أبي الجارود يقول: قال الشافعي: «إذا صح الحديث عن رسول الله صلى الله عليه وسلم، فقلت قولا فأنا راجع عن قولي وقائل بذلك». و ابو ولید بن ابی جارود می گوید: شافعی فرمود: «هرگاه حدیث صحیحی از رسول خدا صلی الله علیه وسلم ثابت گشت و من (قبلا) سخنی گفته باشم، پس از سخن خود بازمی گردم و به حدیث عمل می کنم». منبع: "حلية الأولياء وطبقات الأصفياء" حافظ أبو نعيم اصفهاني.

تبلیغات

 

منوی اصلی

  صفحه ی اصلی  
 جستجو  
  روز شمار وقايع
  عضویت در خبرنامه  
پیشنهادات وانتقادات  
همكارى با سايت  
ارتباط با ما  
 درباره ی ما  
 

تبیلغات

آمار

خلاصه آمار بازدیدها

امروز : 4293
دیروز : 9397
بازدید کل: 10593899

تعداد کل اعضا : 617

تعداد کل مقالات : 11224

ساعت

نظر سنجی

كداميك از كانال‌هاى اهل سنت فارسى را بيشتر مي‌پسنديد؟

كانال فارسى نور

كانال فارسى كلمه

كانال فارسى وصال

نمایش نتــایج
نتــایج قبل
 
.محفوظ است islamwebpedia.com تمامی حقوق برای سایت
All Rights Reserved © 2009-2010