دائرة المعارف شبکه اسلامی

Untitled Document

2026 Jan 08

----

19/07/1447

----

18 دي 1404

تبلیغات

پيامبر صلى الله عليه و سلم فرمودند: "ما خلا رجل بامرأة إلا كان الشيطان ثالثهما" (روايت احمد 26/1) ، يعنى: "هيچ مردى نيست كه با زن (نامحرمى) خلوت كند مگر اينكه شيطان شخص سوم آنها خواهد بود".

معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».


چ	ج	ث	ت	پ	ب	ا	آ
س	ژ	ز	ر	ذ	د	خ	ح
ف	غ	ع	ظ	ط	ض	ص	ش
ه	و	ن	م	ل	گ	ک	ق
							ی

قرآن و حدیث>اشخاص>عمادی، ابو سعود

شماره مقاله : 1993 تعداد مشاهده : 365 تاریخ افزودن مقاله : 9/4/1389

أبو السعود العمادي

محمد بن محمد بن مصطفى عمادي، مولى أبو سعود: مفسر شاعر، من علماء ترك مستعرب. در نزدیکی قسطنطينيه تولد یافت، و در در بلاد متعدده تحصیل و تدریس کرد، و منصب قضاوت را در بروسة، سپس قسطنطينية و بعد در روم إيلي بعهده گرفت. و وظیفه إفتاء در سال 952 هـ. به آن افزوده شد و حاضر الذهن و سريع البديهة بود: جواب را با توجه به آنچه از وی سوال می شد بارها در یکروز بر هزار نامه به زبانهای عربي و فارسي و تركي می نوشت. و او صاحب تفسير معروف به اسم خود است که آن را " إرشاد العقل السليم إلى مزايا الكتاب الكريم ـ چاپ" نام نهاده است و از کتابهای اوست: " تحفة الطلاب ـ خطی" در مناظرة، و " رسالة في المسح على الخفين ـ خطی" و" رسالة في مسائل الوقوف ـ خطی" و دیگری در " تسجيل الأوقاف ـ خطی" و " قصة هاروت و ماروت ـ خطی" و شعر وی نیکوست و الفاظ رکیک غیر عربی در آن وجود ندارد. نزد سلطان مهيب و حظيظ بود، و ميل زیادی بر ارباب رئاست و مداهنه با ایشان را داشت. او در جوار مرقد أبي أيوب الأنصاري مدفون است.

ترجمه و تألیف از: لوح فشرده المرجع الأكبر للتراث الإسلامي

بازگشت به ابتدای صفحه

بازگشت به نتایج قبل

چاپ این مقاله

ارسال مقاله به دوستان

ومر عمر بن الخطاب رضي الله عنه على قوم يسيئون الرمي، فقرعهم، فقالوا: إنا قوم " متعلمين " ، فأعرض مغضباً، وقال: والله لخطؤكم في لسانكم، أشد علي من خطئكم في رميكم. [عمر بن خطّاب رضي الله عنه بر جماعتى گذشت كه تير مى انداختند و خطا مى كردند. عمر آنان را سرزنش كرد. گفتند: انّا قوم متعلمين به جاى انّا قوم متعلمون، عمر به خشم روى گردانيد و گفت: خطاى شما در زبان بدتر از خطاى شما در تير انداختن است.] (ترجمه معجم الادباء ياقوت حموى، مترجم عبد المحمد آيتى)