قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

ولادت و نامگذاري

حضرت سيدالمرسلين -صلى الله عليه وسلم- بامداد روز دوشنبه نهم ربيع‌الاول، سال عام‌الفيل، چهلمين سال فرمانروايي خسرو انوشيروان، برابر با بيستم يا بيست و دوم آوريل 571 ميلادي[1]، بنابر تحقيقات دانشمند بزرگ، محمد سليمان منصور پوري(ره)، در شعب بني‌هاشم، در شهر مکه، به دنيا آمد[2].

ابن سعد روايت کرده است که مادر رسول خدا -صلى الله عليه وسلم- فرمود: به هنگام زادن وي، از دهانة رحم من نوري برآمد که قصرهاي شام در پرتو آن نمايان گرديد. امام احمد و دارمي و ديگران نيز قريب به همين مضمون را روايت کرده‌اند [3].

آورده‌اند، همزمان با ميلاد نبي‌اکرم -صلى الله عليه وسلم- شواهدي گويا از بعثت آن حضرت را همگان مشاهده کردند: چهارده کنگره از ايوان مدائن فرو ريخت؛ آتشکدة فارس، پرستشگاه مجوس، خاموش شد؛ آب درياچة ساوه فرو کشيد؛ و کنشت‌هاي اطراف آن درياچه همه ويران گرديد. اين مضامين را طبري و بيهقي و ديگران نقل کرده‌‌اند؛[4] اما، سند محکمي ندارند، و تاريخ ملت‌هايي که اين حوادث در سرزمين ايشان روي داده است، صحت آنها را گواهي نکرده‌‌اند؛ در حالي که معمولاً چنين وقايعي اگر اتفاق افتاده بودند، انگيزه‌هاي نيرومندي براي ثبت و ضبط آنها وجود مي‌داشت.

مادر رسول خدا -صلى الله عليه وسلم- وقتي آن حضرت را به دنيا آورد، نزد نياي ايشان عبدالمطلب فرستاد، و ولادت نواده‌اش را به وي مژده داد. عبدالمطلب خندان و شادمان آمد، و قنداقة نوزاد را با خود به درون کعبه برد، و به نيايش و شکرانه پرداخت[5] و براي او نام «محمد» (يعني پيوسته و همواره ستوده و پسنديده) را برگزيد. اين نام، پيش از آن نزد قوم عرب بي‌سابقه بود. در روز هفتم ولادت، چنانکه ميان قوم عرب مرسوم بود، نوزاد را ختنه کردند [6].

________________________________________

[1]- 20 آوریل، برحسب تقویم میلادی قدیم، و 22 آوریل میلادی جدید، برای تفصیل مطلب، نکـ: رحمةاللعالمین، ج 1، ص 38-39، ج 2، ص 360-361.

[2]- ن ک: نتائج الافهام فی تقویم العرب قبل الاسلام، محمود پاشا فلکی، چاپ بیروت، ص 28-35.

[3]- مسند احمد، ج 4، ص 127-128، 185، ح 5، ص 262؛ سنن الدارمی، ج 1، ص 9؛ طبقات ابن سعد، ج 1؛ ص 102.

[4]- نکـ: دلائل النبوه، بیهقی، ج 1، ص 126-127؛ تاریخ الطبری, ج 2، ص 166، 167؛ البدایة و النهایة، ج 2، ص 268-269.

[5]- سیرةابن‌هشام، ج 1، ص 159-160؛ تاریخ الطبری، ج 2، ص 156-157؛ طبقات ابن سعد، ج 1، ص 103.

[6]- گویند: آن حضرت ختنه کرده به دنیا آمده بودند؛ نکـ: تلقیح فهوم اهل الاثر، ص 4. ابن قیم گوید: حدیثی در این باب به ثبوت نرسیده است؛ نک: زادالمعاد، ج 1، ص 18.

(به نقل از: خورشيد نبوّت، ترجمه فارسي «الرحيق المختوم» مؤلف: شيخ صفي الرحمن مبارکفوري، برگردان : دکتر محمدعلي لساني فشارکي)