دائرة المعارف شبکه اسلامی

Untitled Document

2026 Jan 27

----

08/08/1447

----

7 بهمن 1404

تبلیغات

رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرموده است: (لو کانت الدنیا تعدل عندالله جناح بعوضة ما سقی کافراً شربة ماء)یعنی: «اگر دنیا نزد خدا به اندازه‌ی بال پشه‌ای ارزش می‌داشت، به هیچ کافری جرعه‌ای آب نمی‌داد».[سنن ترمذي، شماره‌ي4110.]

معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».


چ	ج	ث	ت	پ	ب	ا	آ
س	ژ	ز	ر	ذ	د	خ	ح
ف	غ	ع	ظ	ط	ض	ص	ش
ه	و	ن	م	ل	گ	ک	ق
							ی

فقه>مسائل فقهی>نذر معلق

شماره مقاله : 2446 تعداد مشاهده : 371 تاریخ افزودن مقاله : 15/5/1389

نذر معلق مكروه است، و نذر معلق اين است که شخص مثلاً بگويد : خدايا نذر مي‌کنم که اگر در امتحان قبول شدم حيواني را ذبح کنم.

از عبدالله بن عمر رضي الله عنه وارد شده است كه: نهي النبي صلى الله عليه و سلم عن النذر و قال : "إنه لايرد شيئا و لکنه يستخرج به من البخيل"( متفق عليه)، «پيامبر صلى الله عليه و سلم از نذر نهي کرد و فرمود : نذر هيچ چيزي (قدري) را بر نمي‌گرداند، اما (با آن) از بخيل چيزي گرفته مي‌شود».

و نذر هيچ تاثيرى در قضا و قدر ندارد، پس بهتر است از نذر كردن پرهيز شود، و مخصوصا كه يك چيز مباح را بر خود واجب ميكند. از سعيد بن حارث روايت است : از ابن عمر رضي الله عنه شنيدم که مي‌گفت : آيا از نذر نهي نشده‌اند؟ (در حاليکه) پيامبر صلى الله عليه و سلم فرموده است : "إن النذر لايقدم شيئا ولايؤخر، و إنما يستخرج بالنذر من البخيل"( متفق عليه)، يعنى: «نذر هيچ نفعي را جلب و هيچ ضرري را دفع نمي‌کند اما (با آن) از بخيل چيزي گرفته مي‌شود».

وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین
سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

بازگشت به ابتدای صفحه

بازگشت به نتایج قبل

چاپ این مقاله

ارسال مقاله به دوستان

عن سعيد بن جبير، قال: «إن الخشية أن تخشى الله تعالى حتى تحول خشيتك بينك وبين معصيتك، فتلك الخشية، والذكر طاعة الله، فمن أطاع الله فقد ذكره، ومن لم يطعه فليس بذاكر، وإن أكثر التسبيح وقراءة القرآن». "حلية الأولياء وطبقات الأصفياء" حافظ أبو نعيم اصفهاني. سعید بن جبیر رحمه الله می فرماید: «خشیت آنست که از خدا آنگونه بترسی تا آنکه بین تو و گناهت فاصله بیندازد، و ذکر خدا اطاعت کردن اوست، پس هرکس خدا را اطاعت کند او را یاد کرده است، و هرکس او را اطاعت نکند او ذاکر نیست هرچند که زیاد تسبیح گوید و قرآن قرائت کند».