Untitled Document
 
 
 
  2019 Aug 18

----

16/12/1440

----

27 مرداد 1398

 

تبلیغات

حدیث

 

پيامبر صلى الله عليه و سلم كه فرمودند: " أنا وكافل اليتيم في الجنة هكذا" وأشار بالسبابة والوسطى وفرج بينهما شيئا (روايت بخاري)، يعنى: " من و كافل (سرپرست) يتيم مانند اين در بهشت هستيم " و سپس انگشت اشاره و وسط را نشان داد و بين آنها فاصله انداخت) 

 معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

 

 

 

  سخن سایت

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

لیست الفبایی     
               
چ ج ث ت پ ب ا آ
س ژ ز ر ذ د خ ح
ف غ ع ظ ط ض ص ش
ه و ن م ل گ ک ق
ی
   نمایش مقالات

الهیات و ادیان>اشخاص>ابو جعفر بن محمد حسن طوسی

شماره مقاله : 3783              تعداد مشاهده : 485             تاریخ افزودن مقاله : 4/7/1389

ابو جعفر بن محمد حسن طوسی 
از نمایندگان میانه رو از مفسران جعفری، شیخ قبیله در عصر خویش ابو جعفربن محمد حسن طوسی[1] است و وقتی که صدوق و شریف مرتضی از جمله جعفریه­هایی بودند که نخست به مبارزه با حرکت تقلیل و تشکیک در قرآن کریم پرداختند، طوسی نخستین کسی بود که با روش علمی به مبارزه با این حرکت قیام کرد، آنگاه تفسیر بزرگش «التبیان» را به نگارش درآورد، و بیان کرد که قرآن کریم موجود و در دسترس بدون کم و کاست می­باشد، و بعد اصول و قواعدی را برای تفسیر وضع کرد و آن را در تفسیر خویش تطبیق کرد و در کتاب تبیان 1/4ـ 6 ، می­گوید: بدان که روایت در اخبار اصحاب ما واضح و روشن است که تفسیر قرآن تنها با استفاده از اثر صحیح از پیامبر و ائمه­ای رضی الله عنه که سخن آنها همانند سخن پیامبر حجت است جائز می­باشد، و تاویل به رای جائز نیست، و آنچه در اینجا می­خواهیم بگوییم این است که: درست نیست که در کلام خدا و پیامبرش تضاد و تناقض وجود داشته باشد.
و خداوند می­فرماید: ﴿إِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِیا لَّعَلَّکم تَعْقِلُونَ﴾[2]، ﴿بِلِسَانٍ عَرَبِی مبِینٍ﴾[3]، و ﴿وَما أَرْسَلْنَا من رَّسُولٍ إِلاَّ بِلسَانِ قَوْمهِ﴾[4]، و وفیه تبیان «کل شئ»[5]، و ﴿ما فَرَّطْنَا فِی الکتَابِ من شَیءٍ﴾[6] چگونه درست است که قرآن را به عربی واضح، و نازل شده به زبان قومش، و بیانگر برای مردم: توصیف شود و از ظاهر آن چیزی فهم نشود و آیا این غیر از توصیف کردن قرآن به لغز و معمای که به جز بعد از تفسیر و بیان فهم نشود چیز دیگری است ؟ و اما خداوند اقوامی را بر استنباط معانی قرآن در این آیه مدح می­کند ﴿لَعَلِمهُ الَّذِینَ یسْتَنبِطُونَهُ منْهُم﴾.
و قومی را که در معانی قرآنی تدبر و تفکر نمی­کنند در این آیه مورد مزمت خویش قرار می­دهد: :﴿أَفَلَا یتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ أَم عَلَى قُلُوبٍ أَقْفَالُهَا﴾.[7]
و پیامبر فرموده است: دو چیز با ارزش را میان شما جای می­گذارم: قرآن و عترت اهل بیتم، و پیامبر صلی الله علیه و سلم بیان فرموده که قرآن همانند عترت حجت است! حال چگونه چیزی که فهمیده نمی­شود حجت قرار می­گیرد؟ و از پیامبر روایت شده که فرمودند: اگر حدیثی از من به شما رسید، آن را بر قرآن عرضه کنید، و هر آنچه با قرآن موافق بود قبول کنید، و اگر با قرآن مخالف بود آن را به هیچ وجه نپذیرید، و شبیه این نیز از ائمه روایت شده است.
پس چگونه بر قرآنی که چیزی به وسیله­ی آن فهم نمی­شود حدیث را عرضه کنیم؟ و آنچه در اینجا لازم است بگوییم این است که معانی قرآن بر چهار قسم است:
اولا: آنچه خداوند آن را می­داند، و برای هیچ کس جائز نیست که خود را در آن به تلاش و کوشش اندازد، و آن همانند ﴿یسْأَلُونَک عَنِ السَّاعَةِ ایانَ مرْسَاهَا قُلْ إِنَّما عِلْمهَا عِندَ رَبِّی لاَ یجَلِّیهَا لِوَقْتِهَا إِلاَّ هُوَ﴾.[8]
و همانند ﴿إِنَّ اللَّهَ عِندَهُ عِلْم السَّاعَةِ﴾[9]
پس کوشش در شناخت آنچه مربوط به خداوند است اشتباه و خطا است.
ثانیاً: آنچه ظاهر آن با معنی مطابق باشد، و هر کس لغت عربی را بداند معنی آن را درک کند همانند:﴿وَلاَ تَقْتُلُواْ النَّفْسَ الَّتِی حَرَّم اللّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ﴾[10]، و مانند: ﴿قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ﴾[11] و شبیه اینها.
ثالثاً: آنچه مجمل است و از ظاهر او مراد مفصل فهم نمی­شود، مانند: ﴿ وَأَقِیمواْ الصَّلاَةَ وَآتُواْ الزَّکاةَ﴾[12]و﴿وَلِلّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَیتِ منِ اسْتَطَاعَ إِلَیهِ سَبِیلاً﴾[13]، ﴿وَآتُواْ حَقَّهُ یوْم حَصَادِهِ﴾[14] و شبیه اینها.
حقیقتاً که تفصیل و توضیح تعداد نمازها و تعداد رکعات نمازها، و تفصیل مناسک حج و شرایط آن، و اندازه حد نصاب در زکات به جز با بیان و روشنگریهای پیامبر صلی الله علیه و سلم و وحی از جانب خداوند متعال روشن نمی­شود پس خود را به زحمت انداختن در این قسم اشتباه و ممنوع است.
رابعاً: اینکه لفظ میان دو معنی یا بیشتر مشترک باشد، و امکان هر دو معنی را داشته باشد. در اینجا درست نیست که یکی را بر دیگری ترجیح بدهیم، زیرا هر کدام از آنها درست است که مراد باشد و خدا می­داند که کدام یک مراد اصلی است.
و اگر لفظی میان دو چیز یا بیشتر مشترک باشد، و دلیلی بر این دلالت می­کرد که تنها یکی از آنها جائز است، درست است که گفته شود؛ مراد همان است.
و بعد از این تقسیم­بندی می­گوییم که باید این اخبار و روایات را قبول کنیم، و نباید در تاویل آیات قرآن از خود جلوگیری بکنیم.
و در جای دیگری می­گوید: کسی که می­خواهد قرآن را تاویل کند باید به سبب نزول آن برگردد و سبب نزول آیه را باید مراعات کند و با آرزو و نظریات خویش آن را معنی نکند.[15]
 
فرق او با جمهور:
این همان است که شیخ طوسی بیان کرده، که تنها در قسمت چهارم با جمهور اختلاف وجود دارد، زیرا آنچه برای پیامبر قرار داده به ائمه نیز نسبت داده است و این چیز غریبی نیست، زیرا با عقیده­ی امامیه­ها هماهنگ می­شود و همچنین در تفسیر هیچ گونه نقشی به اصحاب نداده است، در حالی که آنها تفسیر را مستقیما از پیامبر گرفته­اند.


[1]. طوسی در سال 385 هجری متولد شد و به عراق هجرت کرد و در بغداد اقامت کرد، بعد به کوفه و نجف کوچ کرد، نخست به مذهب شافعی گرایش داشت، بعد کلام و اصول را از شیخ مفید فرد نخست امامیه دریافت کرد و دارای کتابهای زیادی است و در سال 460 وفات کرد. هدیه العارفین 2/72 ، معجم المومنین 9/202.
[2]. زخرف 30
[3]. شعراء: 195
[4]. ابراهیم: 4
[5]. نحل: 89؛ این آیه بدین صورت است: { وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِكُلِّ شَيْءٍ }
[6]. انعام: 38
[7]. نساء: 83
[8]. اعراف: 187
[9].لقمان: 34
[10]. انعام: 151
[11]. اول سوره اخلاص
[12]. بقره: 43
[13]. آل عمران: 97
[14]. انعام: 141
[15]. التبیان 9/325ـ 326.

 پژوهشی پیرامون اصول و فروع شیعه دوازده امامی(2)، (مبحث تفسیر)، تألیف: دکتر علی سالوس
 
مصدر:
دائرة المعارف شبکه اسلامی
IslamWebPedia.Com



 
بازگشت به ابتدای صفحه     بازگشت به نتایج قبل                       چاپ این مقاله      ارسال مقاله به دوستان

اقوال بزرگان     

شخصى نزد حسن بصرى آمد و به او گفت كه: آيا ما شرم نميكنيم كه بارها گناه ميكنيم ولى باز به خداوند بر ميگرديم؟ حسن بصرى كه از حيله هاى شيطانى آگاه بود به او گفت كه: چقدر شيطان دوست دارد كه با اين نيرنگ بر بندگان چيره شود.(سایت جامع فتاوی اهل سنت و جماعت به فارسی)

تبلیغات

 

منوی اصلی

  صفحه ی اصلی  
 جستجو  
  روز شمار وقايع
  عضویت در خبرنامه  
پیشنهادات وانتقادات  
همكارى با سايت  
ارتباط با ما  
 درباره ی ما  
 

تبیلغات

آمار

خلاصه آمار بازدیدها

امروز : 1383
دیروز : 3492
بازدید کل: 10789056

تعداد کل اعضا : 617

تعداد کل مقالات : 11224

ساعت

نظر سنجی

كداميك از كانال‌هاى اهل سنت فارسى را بيشتر مي‌پسنديد؟

كانال فارسى نور

كانال فارسى كلمه

كانال فارسى وصال

نمایش نتــایج
نتــایج قبل
 
.محفوظ است islamwebpedia.com تمامی حقوق برای سایت
All Rights Reserved © 2009-2010