دائرة المعارف شبکه اسلامی

Untitled Document

2026 Jan 22

----

03/08/1447

----

2 بهمن 1404

تبلیغات

پيامبر صلى الله عليه و سلم فرمودند: " الشرك فيكم أخفى من دبيب النمل على الصفا ألا أدلك على شيء إذا فعلته أذهب الله عنك صغار ذلك وكباره؟ تقول : « اللهم إني أعوذ بك أن أشرك بك وأنا أعلم وأستغفرك لما لا أعلم » (صحيح الجامع البانى 2876)، يعنى: " شرك در بين شما پنهانتر از صداى پاى مورچه بر سنگ سخت ميباشد، آيا شما را به چيزى راهنمايى نكنم كه اگر آنرا انجام دهى خداوند رياء كوچك و بزرگ را از تو دور ميكند؟ ميگويى: « اللهم إني أعوذ بك أن أشرك بك وأنا أعلم وأستغفرك لما لا أعلم »، يعنى: "بارخدايا، من به تو پناه ميبرم كه به تو شرك بورزم در حاليكه بدانم و مغفرت تو را ميطلبم اگر ندانم".

معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».


چ	ج	ث	ت	پ	ب	ا	آ
س	ژ	ز	ر	ذ	د	خ	ح
ف	غ	ع	ظ	ط	ض	ص	ش
ه	و	ن	م	ل	گ	ک	ق
							ی

الهیات و ادیان>مسائل و عقايد اسلامي>الله > آیا گفتن خدا برای الله تعالی جائز است؟

شماره مقاله : 8292 تعداد مشاهده : 271 تاریخ افزودن مقاله : 18/9/1389

کلمه "خدا" در لغتنامه به معانى "از خود زنده" و "از خود آغاز کرده" آمده است، و بعضيها خدا را به معناي "خود" و صيغه ي امر "آ" را بمعناى "بيا" آورده اند که حالت اسم فاعل پيدا مي کند، كه بهر صورت معناى آن صحيح ميباشد زيرا خداوند متعال "حىّ" يعنى "زنده" ميباشد، و از ازل بوده و فنا ناپذير است، خداوند متعال در سوره حديد فرموده است:
" هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآَخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ " (حديد : 3)
«اوست‌ اول‌» قبل‌ از هر چيز «و اوست‌ آخر» بعد از همه‌ چيز. يعني: او بعد از فناي‌ خلقش‌ باقي‌ است‌ و بر او فنا و نيستي‌ عارض‌ نمي‌شود «و اوست‌ ظاهر» يعني: غالب‌ و برتر بر همه‌ چيز كه‌ وجودش‌ نمايان‌ است‌ زيرا نشانه‌هاي‌ بسياري‌ بر اين‌ وجود مطلق‌ دلالت‌ مي‌كنند «و اوست‌ باطن‌» يعني: دانا به‌ آنچه‌ پنهان‌ است‌ «و او به‌ همه‌ چيز داناست‌» پس‌ چيزي‌ از دانستني‌ها از ساحت ‌علمش‌ بيرون‌ نيست‌.
لذا اشكالى ندارد كلمه "خدا" استفاده شود كه منظور پروردگار جهانيان باشد، ولى بدون شك اگر كلمه "الله" استفاده شود بهتر است، زيرا اسمى است كه خاص خداوند ميباشد و تا بحال هيچ كسى آن اسم را روى خود نگذاشته است و نميتواند بگذارد زيرا خداوند ميفرمايد: " هل تعلم له سميّا " (مريم : 65)، يعنى: " آيا براي‌ او همنامي‌ مي‌شناسي‌؟ "، ولى همانطور كه بيان شد اشكالى ندارد از كلمه "خدا" که بين مردم شايع است استفاده شود.

وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین
سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت
IslamPP.Com

بازگشت به ابتدای صفحه

بازگشت به نتایج قبل

چاپ این مقاله

ارسال مقاله به دوستان

قال يعقوب بن المسيب : دخل المطلب بن حنظب على سعيد بن المسيب في مرضه وهو مضطجع فسأله عن حديث، فقال: أقعدوني فأقعدوه، قال: «إني أكره أن أحدث حديث رسول الله صلى الله عليه وسلم وأنا مضطجع». الحلية الأولیاء؛ أبي نعيم اصفهانی. یعقوب پسر مسیب می گوید: مطلب بن حنظب به عیادت سعید بن مسیب رفت و دید که او بر پهلو خوابیده است، مطلب از وی درباره حدیثی پرسید، سعید گفت: مرا بنشانید، او را نشاندند، سپس فرمود: «من ناپسند می دانم که در حالت خوابیده حدیث رسول خدا صلی الله علیه وسلم را بازگو نمایم».