Untitled Document
 
 
 
  2018 Jul 17

----

04/11/1439

----

26 تير 1397

 

تبلیغات

حدیث

 

از زيد بن ارقم وارد شده است كه گفت: "قام فينا رسول الله صلى الله عليه وسلم يوما خطيبا ً بماء يدعى خما بين مكة والمدينة ، فحمد الله وأثنى عليه ووعظ وذكّر ، ثم قال : وأنا تارك فيكم ثقلين أولهما كتاب الله ، فحث على كتاب الله ورغّب فيه ثم قال : وأهل بيتي ، أذكركم الله في أهل بيتي ، أذكركم الله في أهل بيتي ، أُذكّركم الله في أهل بيتي ، قال زيد : نساؤه من أهل بيته ، ولكن أهل بيته من حرم الصدقة بعده وهم آل علي ، وآل عقيل ، وآل جعفر ، وآل عباس ، كل هؤلاء حُرم الصدقة (روايت مسلم : 2408)

يعنى: " من در ميان شما چيزى را بجاى گذاشتم كه اگر به آن چنگ بزنيد گمراه نخواهيد شد، يكى از آنها كتاب خداوند ميباشد كه در آن هدايت و نور نهفته است. پس پيامبر صلى الله عليه و سلم به كتاب خداوند ترغيب و تشويق كرد، و سپس گفت: "و اهل بيت من، خداوند را به شما ياد آورى ميكنم در مورد اهل بيت من" (سپس به زيد گفته شد: "مگر زنانش از اهل بيت نيستند؟) گفت: "زنانش از اهل بيت هستند، ولى اهل بيتش كسانى هستند كه بعد از پيامبر صلى الله عليه و سلم صدقه بر آنها حرام ميباشد و آنها عبارتند از آل علي، و آل عقيل ، و آل جعفر ، و آل عباس، كه صدقه بر همه آنها حرام است."

 معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

 

 

 

  سخن سایت

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

لیست الفبایی     
               
چ ج ث ت پ ب ا آ
س ژ ز ر ذ د خ ح
ف غ ع ظ ط ض ص ش
ه و ن م ل گ ک ق
ی
   نمایش مقالات

تاریخ اسلام>سیره نبوی>پیامبر اکرم صلي الله عليه و سلم > آيات قرآنى درباره پيامبر صلی الله علیه و سلم و اصحاب رضی الله عنهم

شماره مقاله : 8769              تعداد مشاهده : 871             تاریخ افزودن مقاله : 16/12/1389

آيات قرآنى درباره پيامبر صلی الله علیه و سلم و اصحاب رضی الله عنهم
 
خداوند تبارك و تعالى می فرمايد:
(مَا كَاَن مُحَمَّدٌ أبَا أحَدٍ مِنْ رِجَالِكُم، وَلكِنْ رَسُولَ‏اللَّهِ وَ خَاتَمَ النَّبِيِّينْ، وَ كَانَ‏ اللَّهُ بِكُلِّ شَىٍْء عَلِيْماً). (الاحزاب: 40)
ترجمه: «محمّد پدر هيچ يك از مردان شما نيست، ولى پيامبر خدا و خاتم و آخرين پيامبران است، و خداوند بر هر چيز داناست».
 و می فرمايد:
(يَا أَيُّهاَ النَّبِىُّ اِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيْراً. وَ دَاعِياً اِلَی اللَّهِ بِاِذْنِهِ وَ ِسَراجاً مُنِيْراً). (الاحزاب: 46 -45)
ترجمه: «اى پيامبر! ما تو را به عنوان گواه، بشارت دهنده و بيم دهنده فرستاديم و دعوت كننده به سوى خدا، به حكم او. و چراغى درخشان».
و خداوند تبارك و تعالى مهربانى می كند:
«اِنَّا أَرْسَلْنَاكَ َشاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِيْراً. لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُوْلِهِ وَ تُعَزِّرُوْهُ، وَ تُوَقِرّوُهْ وَ تُسَبِّحُوْه بُكْرَه وَ أصِيْلاً). (الفتح: 9-8)
ترجمه: «ما تو را به عنوان گواه و بشارت دهنده و بيم دهنده فرستاده ‏ايم. تا به خدا و رسول او ايمان بياوريد و از او دفاع كنيد، و او را بزرگ داريد و خدا را صبح و شام به پاكى ياد كنيد».
خداوند (جل جلاله) فرموده است:
(اِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيْراً وَ نَذِيْراً وَ لاَ تُسْئَلُ عَنْ أَصْحَابِ الْجَحِيْمِ). (البقره: 119)
 ترجمه: «ما تو را به حق، مژده دهنده و بيم دهنده فرستاده ایم، و از تو در مورد اهل دوزخ پرسيده نمی شود».
 و می فرمايد:
 (اِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيْراً وَ نَذِيْراً). (فاطر: 24)
 ترجمه: «ما تو را به دين راست مژده دهنده و ترساننده فرستاده ایم».
 و خداوند تبارك و تعالى فرموده است:
 (وَ اِنْ مِنْ أُمَّه اِلاَّ خَلَا فِيْهَا نَذِيْر). (فاطر: 24)
 ترجمه: «و در هر امّتى بيم دهنده گذشته است».
 و خداوند (جل جلاله) می گويد:
 (وَ مَا أَرْسَلْنَاكَ اِلَّا كَافَّه لِلَّناسِ بَشِيْراً وَ نَذِيْراً وَلكِنَّ أَكُثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْن). (سبا: 28)
 ترجمه: «وما تو را براى همه مردم به عنوان مژده دهنده و بيم دهنده فرستاده ایم، ولى اكثر مردم نمی دانند».
 و خداوند (جل جلاله) می فرمايد:
 (وَمَا أَرْسَلَنْاكَ اِلَّا مُبَشِّراً وَ نَذِيْراً). (الفرقان: 56)
 ترجمه: «و ما تو را فقط بشارت دهنده و بيم دهنده فرستاده ایم».
 و خداوند (جل جلاله) می گويد:
 (وَ مَا أَرْسَلَنْاكَ اِلَّا رَحْمَه لِلْعَالَمِيْن). (الانبياء: 107)
 ترجمه: «و ما تو را رحمت براى جهانيان فرستاده ایم».
 و می فرمايد:
 (هُوَ الَّذِىْ اَرْسَلَ رَسُوْلَهُ بِالْهُدَى وَ ِديْنِ الحَقَّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّيْنِ كُلِّهِ وَ لَوْكَرِهَ المُشْرِكُوْن). (الصف: 9)
 ترجمه: اوست آن كه پيغمبر خود را به هدايت و دين حق فرستاده است، تا آن را بر همه اديان، اگر چه مشركان بد بدانند، غالب گرداند».
 و خداوند (جل جلاله) گفته است:
 (وَ يَوْمَ نَبْعَثُ فِى كُلِّ أُمَّه شَهِيْداً عَلَيْهِم مِنْ أَنْفُسِهِم، وَ جِئْنَا بِكَ شَهِيْداً عَلَى هؤُلَاءِ، وَ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الكِتَابَ تِبْيَاناً لِكُلِ شَىٍْء وَ هُدًى وَ رَحْمَه وَ بُشْرى لِلمُسْلِمِيْن). (النحل: 89)
 ترجمه: «و روزى كه در هر امّت گواهى را بر ايشان از خودشان برانگيزيم، و تو را بر اين كافران، گواه بياوريم، و كتاب را بر تو، براى واضح بيان كردن هر چيز و براى راه نمودن و بخشايش و مژده دادن براى مسلمانان فرود آورديم».
 و می فرمايد: (وَكَذَلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّه وَسَطاً لِتَكُوْنُوا شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ وَ يَكُونَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْداً» (البقره 142)
 ترجمه: «و همچنين شما را گروهى مختار و ميانه گردانديم تا بر مردمان گواه باشيد و رسول بر شما گواه باشد».
 و خداوند (جل جلاله) می گويد:
 (قَدْ أَنْرَلَ‏اللَّهُ اِلَيْكُمْ ذِكْراً. رَسُوْلاً يَتْلُوا عَلَيْكُمْ ايَاتِ‏اللَّهِ مُبَيِّنَاتٍ لِيُخْرِجَ الَّذِيْنَ آمنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنَ الظُّلُمَاتِ اِلَى النُّوْرِ، وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَ يَعْمِلْ صَالِحاً يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِىْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهَارِ خَالِدَيْنَ فِيْهَا أبَداً، قَدْ أَحْسَنَ‏اللَّهُ لَهُ رِزْقاً"). (الطلاق: 11-10)
 ترجمه: «خداوند براى شما نصيحت فرو فرستاده است. پيامبرى فرستاده كه آيات روشن‏اللَّه را بر شما می خواند، تا آنان را كه ايمان آورده‏اند و عمل‏هاى نيك انجام داده‏اند از تاريكی ها به سوى روشنى بيرون سازد، و هر كه به‏اللَّه ايمان بياورد و عمل نيكو بكند، خدا او را به بوستان هايى كه زير (قصرهاى) آنها جويها جارى اند، داخل می سازد، و اينان در آنجا براى هميشه جاودان می باشند، و خداوند براى او روزى نيكويى فراهم آورده است».
 و خداوند (جل جلاله) می فرمايد:
 (لَقَدْ مَنّ‏اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آيتِهِ وَ يُزَكِيّْهِم وَ يُعَلِمُهُم الكِتَابَ وَالحِكْمَه وَ اِنْ كَانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِى ضَلالٍ مُبِين). (آل عمران: 164)
 ترجمه: «خدا بر ايمان داران آنگاه كه ميان شان پيامبرى از خودشان برانگيخت، احسان نمود. او بر ايشان آيت‏هاى خدا را می خواند، و آنان را از شرك و غيره پاك می سازد، و به آنان كتاب و حكمت می آموزاند، در حالى كه قبل از اين در گمراهى آشكار قرار داشتند».
 و خداوند (جل جلاله) گفته است:
 (كَمَا أَرْسَلْنَا فِيْكُمْ رَسُوْلاً مِنْكُمْ يَتْلُوا عَلَيْكُمْ آياتِنَا وَ يُزَكّيْكُمْ وَ يُعَلِمَكُمُ الكِتَابَ وَالحِكْمَه وَ يُعَلِمَكُمْ مَالَم تَكُوْنُوا تَعْلَمُون. فَاذْكُرُونِى أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوْا لِىْ وَ لَاَ تكْفُرُوْن). (البقره: 152 -151)
 ترجمه: «چنان كه در ميان شما رسولى از خود شما فرستاديم، او بر شما آيات ما را می خواند، و شما را پاك می سازد و به شما كتاب و حكمت می آموزاند، و به شما تعليم می دهد آنچه را كه نمی دانستيد، پس مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم و شكر مرا به جاى آوريد و ناسپاسى نكنيد».
 و خداوند (جل جلاله) می فرمايد:
 (لَقَد جَاَءكُمْ رَسُوْلٌ مِنْ أَنْفِسُكُمْ عَزِيْزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيْصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤمِنِيْنَ رَؤُوْفٌ رَحِيْم). (التوبه: 128)
 ترجمه: «رسولى از خود شما به سوى تان آمده، كه رنج شما بر وى دشوار است، و به هدايت شما اصرار دارد، و نسبت به مؤمنان رؤوف و مهربان است».
 و خداوند می گويد:
 (فَبِمَا رَحْمَه مِنَ‏اللَّهِ لِنْتَ لَهُمْ وَ لَوْ كُنْتَ فَظاً غَلِيْظَ الْقَلْبِ لاَنْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ، فَاعْفُ عَنْهُمْ، وَأسْتَغْفِرْلَهُمْ وَ شَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِ، فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَلْ عَلَى اللَّهِ، اِنّ‏اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِين). (آل عمران: 159)
 ترجمه: «به سبب رحمتى كه از جانب خداست بر ايشان نرم دل شدى، و اگر تندخو و سخت دل می بودى، از پيرامون تو پراكنده می شدند، بنابراين از ايشان در گذر و براى شان آمرزش خواه و در كار همراه شان مشورت كن، و وقتى عزم كردى بر خدا توكل نما، چون خداوند توكل كنندگان را دوست می دارد».
 و خداوند (جل جلاله) می فرمايد:
(اِلاَّ تَنْصُرُوْهُ فَقَدْ نَصَرَهُ‏اللَّهُ اِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِيْنَ كَفَرُوا ثَانِىَ اثْنَيْنِ اِذْ هُمَا فِى الْغَاِر، اِذْ يَقُوْلُ لِصَاحِبِهِ لَا تَحْزَنْ اِنّ‏اللَّهَ مَعَنَا، فَاَنْزَلَ‏اللَّهُ سَكِيْنَتَهُ عَلَيْهِ وَ أَيَّدَهُ بِجُنُوْدٍ لَمْ تَرَوْهَا وَ جَعَلَ كَلِمَه الَذِيْنَ كَفَرُوْا السُّفْلى، وَ كَلِمَهاللَّهِ هِىَ الْعُلْيا، وَاللَّهُ عَزَيْزٌ حَكِيْم). (التوبه: 40)
ترجمه: «اگر رسول را مدد نكنيد،اللَّه او را هنگامى كه كافران وى را بيرون كردند، و دومين نفر بود، يارى و كمك نمود. آنگاه كه هر دو در غار بودند، و آن گاه كه رسول به رفيق خود گفت: غمگين مشو كه‏اللَّه همراه ماست، درين موقع‏اللَّه تسكين خود را بر وى فرود آورد، و او را با لشكرهايى كه نمی ديديد تقويت نمود، و گفتار كافران را پايين قرار داد، و سخن اللَّه بلند و پيروز است، و خداوند غالب و با حكمت است».
و خداوند (جل جلاله) می فرمايد:
(مُحَمَّدٌ رَسُوْلُ اللَّهِ، وَالَّذِينَ مَعَهُ أشِدَّاءُ عَلَى الكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُم، تَرَاهُم رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنَ‏اللَّهِ وَ رِضْوَاناً، سِيْمَا هُم فِى وُجُوهِهِم منْ أَثَرِ السُّجُودْ، ذَلِكَ مَثَلُهُم فِى التَّوْراه، وَ مَثَلُهُم فِى الاِنْجِيْل كَزَرْعٍ أَخْرجَ شَطَاَهُ فآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى سُوْقِهِ، يُعْجِبُ الزَّراَّع لِيَغِيْظَ بِهِمُ الكُفَّارَ، وَعَدَاللَّهُ الَّذِيْنَ آمَنُوآ وَ عَمِلُو الصَّالِحَاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَه وَ اَجْراً عَظِيْماً). (الفتح: 29)
ترجمه: «محمّد صلی الله علیه و سلم فرستاده خدا (جل جلاله) است و كسانى كه با او هستند در برابر كفّار سرسخت و شديد و در ميان خود مهربان اند، پيوسته آنها را در حال ركوع و سجود می بينى، آنها همواره فضل خدا و رضاى او را می طلبند، نشانه آنها در رخسار شان از اثر سجده نمايان است، اين توصيف آنها در تورات است، و توصيف آنها در انجيل، همانند زراعت است كه جوانه‏هاى خود را خارج ساخته، سپس به تقويت آن پرداخته، تا محكم شده، و بر پاى خود ايستاده است، و به قدرى نمو و رشد كرده كه زارعان را به شگفتى وامى دارد، اين براى آن است كه كافران را به خشم آورد، خداوند (جل جلاله) كسانى از آنها را كه ايمان آورده‏اند و عمل صالح انجام داده‏اند وعده آمرزش و اجر عظيمى داده است».
 و خداوند (جل جلاله) می فرمايد:
(اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُوْلَ النَّبِىَّ الْاُمِّى اَلَّذِى يَجِدُوُنَهُ مَكْتُوْباً عِنْدَهُمْ فِى التَّوَْراه وَالْاِنْجِيْلِ، يَأمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَا هُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَ يُحَرّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ وَ يَضَعَ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالاَغْلَالَ الَّتِىْ كَانَتْ عَلَيْهِم، فَالَّذِيْنَ آمَنُوآ بِهِ وَ عَزَّرُوْهَ وَ نَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِى اَنْزَلَ مَعَهُ اُولئِكَ هُمُ المُفْلِحُون). (الاعراف: 157)
 ترجمه: «آنان كه (از روى صدق) آن پيغمبرى را كه نبىّ امّى است، پيروى می كنند، كسى كه (صفات) او را نوشته نزد خويش در تورات و انجيل می يابند، كسى كه ايشان را به كار پسنديده امر می كند و از ناپسنديده منع می نمايد،و پاكيزه‏ها را براى شان حلال می سازد و ناپاكيزه‏ها را براى شان حرام می گرداند، و بار سنگين و زنجيرهايى را كه بر آنها بود، (از دوش شان) بر می دارد، و آنها كه به او ايمان آوردند و حمايتش كردند و يارى اش نمودند و از نورى كه با او نازل شده پيروى كردند، آنان رستگاراند».
 
از کتاب: حیات صحابه، مؤلّف علّامه شيخ محمّد يوسف كاندهلوى، مترجم: مجيب الرّحمن (رحيمى)، جلد اول، به همراه تحقیق احادیث کتاب توسط:محمد احمد عیسی (به همراه حکم بر احادیث بر اساس تخریجات علامه آلبانی)
 
مصدر:
دائرة المعارف شبکه اسلامی
IslamWebPedia.Com



 
بازگشت به ابتدای صفحه     بازگشت به نتایج قبل                       چاپ این مقاله      ارسال مقاله به دوستان

اقوال بزرگان     

علي رضی الله عنه  مي‌گويد: با پيامبر صلی الله علیه و سلم  در مكّه بوديم، وقتی در‌ يكي از بخشهاي بيرون مكّه رفتيم، با هيچ كوه و درختي برخورد نمی‌كرد، مگر اينكه می‌گفتند: «السلام عليك‌ يا رسول‎الله ، سلام بر تو اي رسول خدا». (سنن ترمذي كتاب: المناقب 5/93، المستدرك 2/620- صحيح الاسناد.)


تبلیغات

 

منوی اصلی

  صفحه ی اصلی  
 جستجو  
  روز شمار وقايع
  عضویت در خبرنامه  
پیشنهادات وانتقادات  
همكارى با سايت  
ارتباط با ما  
 درباره ی ما  
 

تبیلغات

آمار

خلاصه آمار بازدیدها

امروز : 446
دیروز : 1999
بازدید کل: 9241888

تعداد کل اعضا : 614

تعداد کل مقالات : 11212

ساعت

نظر سنجی

كداميك از كانال‌هاى اهل سنت فارسى را بيشتر مي‌پسنديد؟

كانال فارسى نور

كانال فارسى كلمه

كانال فارسى وصال

نمایش نتــایج
نتــایج قبل
 
.محفوظ است islamwebpedia.com تمامی حقوق برای سایت
All Rights Reserved © 2009-2010