Untitled Document
 
 
 
  2019 Feb 23

----

17/06/1440

----

4 اسفند 1397

 

تبلیغات

حدیث

 

وكان من دعاء النبي:"أسألك الرضا بعد القضاء". 
پيامبر ـ صلى الله عليه وسلم ـ در دعاهايش مدام چنين مي فرمود: " از تو خرسندي پس از مصيبت را مي خواهم."

 معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

 

 

 

  سخن سایت

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

لیست الفبایی     
               
چ ج ث ت پ ب ا آ
س ژ ز ر ذ د خ ح
ف غ ع ظ ط ض ص ش
ه و ن م ل گ ک ق
ی
   نمایش مقالات

تاریخ اسلام>اشخاص>وحشی بن حرب > حكایت اسلام آوردن وحشى بن حرب

شماره مقاله : 8834              تعداد مشاهده : 907             تاریخ افزودن مقاله : 20/12/1389

حكایت اسلام آوردن وحشى بن حرب

طبرانى از ابن عبّاس (رضى‏اللَّه عنهما) روایت نموده، كه گفت: پیامبر صلی الله علیه و سلم كسى را نزد وحشى پسر حرب قاتل حمزه رضی الله عنه جهت دعوت وى به اسلام روان نمود وحشى براى پیامبر صلی الله علیه و سلم پیام فرستاد كه: اى محمّد چگونه مرا دعوت مى‏كنى، در حالى كه خودت بر این باور هستى كسى كه قتل نموده، شرك آورده، یا زنا نموده باشد جزاى گناه را مى‏بیند، و روز قیامت عذاب وى دو چندان كرده مى‏شود، و با ذلّت و خوارى در آن براى همیشه باقى مى‏ماند، و من این كار را انجام داده‏ام؟ آیا براى من رخصت و یا درگذشتى مى‏بینى؟ اینجا بود كه خداوند (جل جلاله) این آیه را نازل فرمود:
(اِلّا مَنْ تَابَ وَ آمَنَ وَ عَمِل عَمَلاً صَالِحاً فَأُولئِكَ یبَدِّلُ‏اللَّهُ سَیئآتِهِم حَسَنَاتٍ، وَ كَانَ اللَّهُ غَفُوْراً رَحِیماً). (الفرقان: 70)
ترجمه: «مگر كسى كه توبه كند و ایمان آورد و عمل صالح انجام دهد، كه خداوند گناهان این گروه را به حسنات تبدیل مى‏كند، و خداوند آمرزنده ومهربان است».
 وحشى بعد از آن گفت: اى محمد، این شرط دشوار است:
(اِلّا مَنْ تَابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صَالِحاً). شاید من قادر به این نباشم، پس خداوند (جل جلاله) این را نازل فرمود:
(اِنّ‏اللَّهَ لَا یغْفِرَ أنْ یشْرَكَ بِهِ وَ یغْفِرُ مَا دُوْنَ ذَلِكَ لِمَنْ یشَاء). (النساء: 48).
ترجمه: «خداوند شرك به خود را نمى‏بخشد، و جز آن را براى كسى كه بخواهد مى‏آمرزد».
وحشى گفت: اى محمد، این آن چنان كه من مى‏پندارم و درك مى‏كنم بعد از مشیت الهى است، بنابراین نمى‏دانم كه آیا من بخشیده مى‏شوم یا خیر، آیا غیر ازین دیگر راهى هست؟ آن گاه خداوند (جل جلاله) این آیه را نازل گردانید:
(یا عِبَادِىَ الَّذِینَ أسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقَنْطُوا مِنْ رَحْمَهاللَّهِ، اِنّ‏اللَّهَ یغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِیعاً، اِنَّهُ هُوَالْغَفُورُ الرَّحِیم). (الزمر: 53)
ترجمه: «اى بندگان من كه بر خود اسراف و ستم كرده‏اید! از رحمت خداوند ناامید نشوید، كه خدا همه گناهان را مى‏آمرزد، و او بخشاینده و مهربان است».
سپس وحشى گفت: امّا این را قبول دارم، و اسلام آورد، مردم عرض كردند: اى پیامبر خدا صلی الله علیه و سلم ما هم مانند عمل وى را انجام داده‏ایم، پیامبر صلی الله علیه و سلم فرمود: «این براى همه مسلمانان عام است».[1] هیثمى (100/7) مى‏گوید: درین اَبْین بن سُفیان آمده، كه ذهبى وى را ضعیف دانسته است.
و نزد بخارى (710/2) از ابن عبّاس (رضى‏اللَّه عنهما) روایت است كه گفت: گروهى از اهل شرك كه قتل كرده و درین كار افراط و زیاده روى كرده بودند و زنا نموده، و درین عمل كثرت نموده بودند، نزد پیامبر صلی الله علیه و سلم آمده گفتند: چیزى را كه تو مى‏گویى و به طرف آن دعوت میكنى، چیز نیكو و پسندیده‏اى است، ولى اگر ما را از كفّاره، آن همه عمل‏هاى كه انجام داده‏ایم آگاه سازى (بهتر خواهد شد كه آیا آن همه گناهان براى خود كفّاره‏اى دارند یا خیر؟) آن گاه این آیه نازل گردید:
(وَالَّذِینَ لَا یدْعُوْنَ مَعَ‏اللَّهِ اِلهاً آخَرَ وَ لَا یقْتُلُونَ اَلَّنْفسَ الَّتِىْ حَرَّمَ‏اللَّهُ اِلّا بِالْحَقِّ وَ لَا یزْنُونَ). (الفرقان: 68)
ترجمه: «و آنها كسانى هستند كه معبود دیگرى را با خداوند فرا نمى‏خوانند، و انسانى را كه خداوند خونش را حرام گردانیده است جز به حق نمى‏كشند و زنا نمى‏كنند».
و همچنین این آیه نازل شد:
(قُلْ یا عِبَادِى الَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنْفُسِهِم لاَتَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَه اللَّهِ).[2]
این را همچنین مسلم: (76/1) و ابوداود (238/2) و نسائى، چنان كه در العینى (121/9) آمده، روایت نموده‏اند، و مانند این را بیهقى (89/9) نیز روایت كرده است.


[1] ضعیف. طبرانی در «الکبیر» (11480) ، هیثمی در «المجمع» (7/100) می گوید: «طبرانی آن را روایت نموده و در سند آن ابین بن سفیان است که ضعیف است . ذهبی وی را تضعیف نموده است.
[2] بخاری (4810) ، و مسلم (1/76) ، و ابوداود (2/238).


از کتاب: حیات صحابه، مؤلّف علّامه شیخ محمّد یوسف كاندهلوى، مترجم: مجیب الرّحمن (رحیمى)، جلد اول، به همراه تحقیق احادیث کتاب توسط:محمد احمد عیسی (به همراه حکم بر احادیث بر اساس تخریجات علامه آلبانی)
 
مصدر:
دائرة المعارف شبکه اسلامی
IslamWebPedia.Com




 
بازگشت به ابتدای صفحه     بازگشت به نتایج قبل                       چاپ این مقاله      ارسال مقاله به دوستان

اقوال بزرگان     

عن الأوزاعي، قال: كان يقال: خمس كان عليها أصحاب محمد صلى الله عليه وسلم والتابعون بإحسان، لزوم الجماعة، واتباع السنة، وعمارة المسجد، وتلاوة القرآن، والجهاد في سبيل الله. امام اوزاعی رحمه الله فرمود: « پنج چیز بود که اصحاب محمد صلی الله علیه وسلم و تابعینی که در نيکى از آنها پيروى کردند همواره بر آن پایبند بودند: نماز جماعت، پیروی از سنت نبوی، آبادانی مسجد، و تلاوت قرآن، و جهاد در راه خدا».

"حلية الأولياء وطبقات الأصفياء" حافظ أبو نعيم اصفهاني.

تبلیغات

 

منوی اصلی

  صفحه ی اصلی  
 جستجو  
  روز شمار وقايع
  عضویت در خبرنامه  
پیشنهادات وانتقادات  
همكارى با سايت  
ارتباط با ما  
 درباره ی ما  
 

تبیلغات

آمار

خلاصه آمار بازدیدها

امروز : 2073
دیروز : 4135
بازدید کل: 10250430

تعداد کل اعضا : 617

تعداد کل مقالات : 11224

ساعت

نظر سنجی

كداميك از كانال‌هاى اهل سنت فارسى را بيشتر مي‌پسنديد؟

كانال فارسى نور

كانال فارسى كلمه

كانال فارسى وصال

نمایش نتــایج
نتــایج قبل
 
.محفوظ است islamwebpedia.com تمامی حقوق برای سایت
All Rights Reserved © 2009-2010