قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

دعوته صلى الله عليه وسلّم لأبي قحافة رضي الله عنه
أخرج الطبراني عن أسماء بنت أبي بكر قالت: لما كان يوم الفتح قال رسول الله صلى الله عليه وسلّم لأبي قُحافة: «أسلم تسلم». قال الهيثمي : رجاله رجال الصحيح. انتهى. وعند ابن سعد : عن أسماء قالت: لما دخل رسول الله صلى الله عليه وسلّم مكة واطمأنَّ وجلس في المسجد أتاه أبو بكر بأبي قحافة، فلما رآه رسول الله صلى الله عليه وسلّم قال: «يا أبا بكر، ألا تركتَ الشيخ حتى أكون أنا الذي أمشي إليه؟» قال يا رسول الله، هو أحقُّ أن يمشي إِليك من أن تمشي إليه.
فأجلسه رسول الله صلى الله عليه وسلّم بين يديه ووضع يده على قلبه ثم قال: «يا أبا قحافة، أسلم تسلم»؛ قال: فأسلم وشهد شهادة الحق. قال: وأُدخل عليه ورأسه لحيته كأنَّهما ثُغامة، فقالت: غيِّروا هذا الشيب وجنِّبوه السواد».

پیامبر صلی الله علیه و سلم و دعوت نمودن ابوقحافه رضی الله عنه
طبرانى از اسماء بنت ابى بكر (رضى‏اللَّه عنهما) روایت نموده، كه گفت: هنگام فتح، پیامر خدا صلی الله علیه و سلم به ابوقحافه (پدر ابوبكر صدیق رضی الله عنه گفت: «اسلام بیاور تا در امان باشى». هیثمى (305/5) گفته: رجال وى رجال صحیح اند.
و در نزد ابن سعد (451/5) از اسماء (رضى‏اللَّه عنها) روایت است كه گفت: هنگامى كه پیامبر خدا صلی الله علیه و سلم وارد مكّه شد، و پس از حصول اطمینان در مسجد نشست، ابوبكر رضی الله عنه ابوقحافه را نزدش آورد، چون پیامبر صلی الله علیه و سلم وى را دید فرمود: «اى ابوبكر، شیخ را در همانجا چرا نگذاشتى كه من نزدش مى‏رفتم؟، ابوبكر رضی الله عنه پاسخ داد او مستحق این است كه نزد تو بیاید، از این كه تو نزد وى بروى. پیامبر خدا صلی الله علیه و سلم او را در پیش روى خود نشانید و دست خود را بر قلبش گذاشت، بعد از آن گفت: «اى ابوقحافه، اسلام بیاور تا در امان باشى»[1] وى مى‏گوید: او اسلام آورد، و به كلمه حق گواهى داد. اسماء مى‏افزاید: ابوقحافه در حالى نزد پیامبر صلی الله علیه و سلم آورده شد كه سر و ریشش چون ثَغَامه[2] سفید گردیده بود، پیامبر صلی الله علیه و سلم گفت: «موى‏هاى سفید وى را تغییر دهید امّا به سیاهى تبدیلش نكنید».[3]


[1] صحیح. طبرانی در «الکبیر» (238) همچنین نگا: مجمع الزوائد (5/305)
[2] گياهى است داراى گل و ميوه سفيد
[3] صحیح. ابن سعد (5/451) و احمد (6/349- 350) ، و طبرانی در «الکبیر» (236) ، و حاکم (3/46) و نگا: مجمع الزوائد(6/173-174).

از کتاب: حیات صحابه، مؤلّف علّامه شیخ محمّد یوسف كاندهلوى، مترجم: مجیب الرّحمن (رحیمى)، جلد اول، به همراه تحقیق احادیث کتاب توسط:محمد احمد عیسی (به همراه حکم بر احادیث بر اساس تخریجات علامه آلبانی)
 
مصدر:
دائرة المعارف شبکه اسلامی
IslamWebPedia.Com