قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».

تفسیر سوره ناس

مدنی و 6 آیه است.
بسم الله الرحمن الرحیم
آیه ی 6-1:
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ بگو : به پروردگار مردم پناه می برم ،،
مَلِكِ النَّاسِ فرمانروای مردم ،
إِلَهِ النَّاسِ خدای مردم ،
مِن شَرِّ الْوَسْوَاسِ الْخَنَّاسِ از شر وسوسه وسوسه گر نهانی ،
الَّذِی یوَسْوِسُ فِی صُدُورِ النَّاسِ آن که در دلهای مردم وسوسه می کند ،
مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ خواه از جنیان باشد یا از آدمیان
این سوره مشتمل بر آن است که باید از شر شیطانی که مصدر هر شرّی است به پروردگار مردم و مالک آنان و معبودشان پناه برد. از جمله فتنه و شر او این است که در سینه های مردم وسوسه می اندازد؛ پس بدی را برایشان زیبا جلوهِ می دهد و آن ها را بر انجام آن تحریک می کند. و آنان را از انجام کار خوب باز می دارد و خیر را به صورت غیرواقعی به آن ها نشان می دهد.
و شیطان با همین صورت همواره وسوسه می کند، سپس واپس می رود. یعنی خود را از وسوسه کردن عقب می کشد، بدانگاه که بنده پروردگارش را یاد کند و از خدا برای دور شدن شیطان کمک بگیرد. پس او باید از خداوند کمک بگیرد و به او پناه ببرد و به ربوبیت او چنگ بزند؛ ربوبیتی که همه ی مردمان را فرا گرفته است. نیز این سوره مشتمل بر آن است که تمامی خلایق در دایره ربوبیت و پادشاهی خدا قرار دارند، پس سرنوشت هر جنبنده ای در دست خداست، نیز این سوره مشتمل بر آن است که انسان باید از خدا کمک بگیرد و به او پناه ببرد و به الوّهیتی که آنان را برای آن آفریده است چنگ بزند.
انسان ها نمی توانند بندگی او را به طور کامل انجام دهند مگر آن که خداوند شر دشمنشان را از آن ها دور بدارد؛ دشمنی که می خواهد آن ها را از بندگی و عبودیت دور نماید و میان آن ها و بندگیِ خدا سائل گردد و می خواهد آن ها را از حزب و گروهش بگرداند تا از دوزخیان بگرداند.
و همانطور که جن ها در دل وسوسه می اندازند انسان ها نیز در دل وسوسه می اندازند. بنابراین فرمود:« مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ» از جنیان باشند یا از مردمان. ستایش از آن پروردگار جهانیان است.
پایان تفسیر سوره ناس
والحمدلله رب العالمین اولا و آخرا و ظاهرا و باطنا.

تفسیر راستین (ترجمه تیسیر الکریم الرحمن)، تألیف:علامه شیخ عبدالرحمن بن ناصر السعدی «رحمه الله» متوفای 1376 هجری قمری (1334هجری شمسی)، ترجمه: محمد گل گمشادزهی

مصدر:
دائرة المعارف شبکه اسلامی
islamwebpedia.com