دائرة المعارف شبکه اسلامی

Untitled Document

2026 Jan 26

----

07/08/1447

----

6 بهمن 1404

تبلیغات

پيامبر صلى الله عليه و سلم ميفرمايد:
«سِبَابُ الْمُسْلِمِ فُسُوقٌ وَقِتَالُهُ كُفْرٌ» (بخارى:48)
«فحش وناسزا گفتن به مسلمان، فسق است و جنگيدن با او، كفر مي باشد».

معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».


چ	ج	ث	ت	پ	ب	ا	آ
س	ژ	ز	ر	ذ	د	خ	ح
ف	غ	ع	ظ	ط	ض	ص	ش
ه	و	ن	م	ل	گ	ک	ق
							ی

تاریخ اسلام>مسائل تاریخ اسلام>صابیان > تاریخ نفوذ صابیان به جزیرة العرب پیش از اسلام

شماره مقاله : 1239 تعداد مشاهده : 681 تاریخ افزودن مقاله : 22/10/1388

صابيان، شاخص دين و مذهبشان پرستش ستارگان است، و اعتقاد به «انواء» در ارتباط با نزول باران، و تأثير ستارگان در زندگاني انسان، و اعتقاد به اينکه ستارگان تدبير جهان آفرينش را به دست دارند. کاوش‌هاي باستان‌شناسي و حفاري‌ها در سرزمين عراق و جاهاي ديگر دلالت دارند بر اينکه کلدانيان- قوم حضرت ابراهيم -عليه السلام- بر اين آيين بوده‌اند. بسياري از مردم شام ومردم يمن نيز در گذشته‌هاي دور به آيين صابيان پايبند بوده‌اند. بعدها، با پيدايش و گسترش اديان جديدتر يهوديت ومسيحيت، صابيان پايه و مايه خود را از دست دادند و رونقشان فروکش کرد؛اما، همچنان آثار و بقايايي از پيروان اين آيين، آميخته با مجوسيان يا هم‌جوار مجوسيان، در عراق عرب و در سواحل خليج‌فارس وجود دارد[1].

[1]- تاریخ أرض القرآن، ج 2، ص 193-208.

به نقل از: خورشيد نبوّت، ترجمه فارسي «الرحيق المختوم» مؤلف: شيخ صفي الرحمن مبارکفوري، برگردان : دکتر محمدعلي لساني فشارکي

بازگشت به ابتدای صفحه

بازگشت به نتایج قبل

چاپ این مقاله

ارسال مقاله به دوستان

از ابن عباس روايت شده كه گفته است: واي از پيروي لغزشهاي عالمان‌! گفتند: لغزش عالمان چگونه است‌؟ در جواب گفت: به اين شيوه است ‌كه یک دانشمند به رأي و نظرخود چيزي را مي گويد، و آنگاه تحت تاثير رأي و نظر شخص ديگري كه نسبت به سنت رسول خدا صلی الله علیه و سلم از او عالم تر است به استناد دليل و برهان از نظر و گفتار خود پشيمان گردد، در عين حال كساني باشند كه از قول اولي او باز نگردند، و به تقليد خود ادامه دهند!