دائرة المعارف شبکه اسلامی

Untitled Document

2026 Apr 03

----

15/10/1447

----

14 فروردين 1405

تبلیغات

پیامبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند:

«حق الله على العباد أن يعبدوه، ولا يشركوا به شيئاً، وحق العباد على الله أن لا يعذب من لا يشرك به شيئاً».
حق خدا بر بندگانش این است که او را پرستش کنند، و هیچ چیز را شریک او قرار ندهند، و حق بندگان بر خداوند این است که کسی را که چیزی را شریک او قرار نمی‌دهد، عذاب ندهد.
متفق علیه، صحیح بخاری 5/2312 حدیث (5912)، وصحیح مسلم 1/58 حدیث (30).

معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».


چ	ج	ث	ت	پ	ب	ا	آ
س	ژ	ز	ر	ذ	د	خ	ح
ف	غ	ع	ظ	ط	ض	ص	ش
ه	و	ن	م	ل	گ	ک	ق
							ی

الهیات و ادیان>مسائل و عقايد اسلامي>حج > حکمت رفتن به حج

شماره مقاله : 2489 تعداد مشاهده : 653 تاریخ افزودن مقاله : 16/5/1389

هدف اساسى از رفتن مكه براى حج، اطاعت از خداوند و براى عبادت هست، چه حكمت آنرا بفهميم و چه نفهميم.

ولى ميتوان برخى از حمكتهاى حج را بصورت زير خلاصتا بيان كرد:

1- حج عمل و عبادتيست بدنى و روحى، كه مسلمان را در عبادتش تقويت ميبخشد، و مخصوصا كه پيامبر صلى الله عليه و سلم آنرا نوعى جهاد خوانده است.

2- پوشيدن احرام در حج، مانند پوشيدن كفن است، كه انسان را بياد مرگ و آخرت مياندازد.

3- وقوف در عرفات، انسان را بياد روز قيات مياندازد، كه تمامى مردم در آنروز براى حساب و كتاب جمع ميشوند.

4- عطر نزدن پس از احرام، با هم رفتن به ميقات، عرفات، منى، و ساير اماكن همراه فقراء، انسان را بياد اين مياندازد كه فرقى بين آنها نيست فقط در تقواى خداوند.

5- پس از اتمام حج، تيغ زدن موى سر (براى مردان) اطاعت خداوند را ميرساند زيرا براى او از زيباييش صرف نظر كرده است.

وصلی الله وسلم علی محمد و علی آله و اتباعه الی یوم الدین

سایت جامع فتاوای اهل سنت و جماعت

بازگشت به ابتدای صفحه

بازگشت به نتایج قبل

چاپ این مقاله

ارسال مقاله به دوستان

قال قتادة رحمه الله: «إن هذا القرآن يدلكم على دائكم ودوائكم، فأما داؤكم فالذنوب وأما دواؤكم فالاستغفار». "جامع العلوم والحكم " (ص : 415). و قتاده رحمه الله فرمود: «این قرآن برای شما درد و دوای شما را بیان کرده، درد شما گناه است و دوای آن استغفار و طلب مغفرت الهی است».