دائرة المعارف شبکه اسلامی

Untitled Document

2026 Feb 26

----

09/09/1447

----

7 اسفند 1404

تبلیغات

رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمود:
«الْيَسيرُ مِنَ الرِّياءِ شِرْكٌ، وَمَنْ عادَى أَوْلِياءَ الله فَقَدْ بارَزَ الله بِالْمُحارَبَةِ إِنَّ الله يُحِبُّ الأَبْرارَ الأَتْقِياءِ الأَخْفِياءِ الَّذِينَ إِنْ غابُوا لَمْ يُفْتَقَدُوا، وَإِنْ حَضَرُوا لَمْ يُعْرَفُوا، قُلُوبُهُمْ مَصَابِيحُ الْهُدَى، يَخْرُجُونَ مِنْ كُلِّ غَبْراءَ مُظْلِمَةٍ».
ریاء کمش هم شرک است، و هر کس با دوستان خدا دشمنی کند با خدا ابراز جنگ کرده است، همانا خداوند نیکوکاران پرهیزگار پنهانکار را دوست دارد، کسانی که وقتی غائب شوند ناپدید نمی‌گردند، و وقتی در میان ما باشند ناشناخته‌اند. قلب‌های آنان چراغ‌های هدایتی است که از (فضاهای) غبارآلود تاریک بیرون می‌آیند (و می‌درخشند).
مستدرک حاکم 1/44 حدیث (4)، و 3/303 حديث (5182)، 4/364 حديث (7933)، وسنن ابن ماجه 2/1320 حديث (3989)، وسه معجم طبرانی، ومسند شهاب و غیره.

معرفی سایت

نوار اسلام
اسلام- پرسش و پاسخ
«مهتدين» (هدايت يافتگان)
اخبار جهان اسلام
تاریخ اسلام
کتابخانه آنلاین عقیده
سایت اسلام تکس - پاسخ به شبهات دینی
خانواده خوشبخت
شبکه جهانی نور
سایت خبری تحلیلی اهل سنت
بیداری اسلامی
صدای اسلام

قال ابن الجوزي ( تلبيس إبليس: 447) ‏عن يحيى بن معاذ يقول: «اجتنب صحبة ثلاثة أصناف من الناس العلماء الغافلين والفقراء المداهنين والمتصوفة الجاهلين».
امام ابن جوزی در کتاب "تلبیس ابلیس" آورده: از يحيي بن معاذ نقل است كه فرمود: «از صحبت سه گروه بپرهيزيد: عالمان غافل، فقيران تملق گو و صوفیان جاهل».


چ	ج	ث	ت	پ	ب	ا	آ
س	ژ	ز	ر	ذ	د	خ	ح
ف	غ	ع	ظ	ط	ض	ص	ش
ه	و	ن	م	ل	گ	ک	ق
							ی

الهیات و ادیان>اشخاص>حسین بن منصور حلاج

شماره مقاله : 3805 تعداد مشاهده : 325 تاریخ افزودن مقاله : 4/7/1389

ابوالمغيث عبدالله بن احمد بن ابي طاهر مشهور به حسين بن منصور حلاج، در 244 هجري به دنيا آمد. اهل‎ فارس‎ او را‎ ابوعبدالله الزاهد، اهل‎ خراسان‎ ابوالمهر، اهل‎ خوزستان‎ حلاج الاسرار، در‎ بغداد مصطلم، ‏در‎ بصره‎ مخبر‎. ‎اهل‎ هند‎ ابوالمغيث‎ و اهل‎ چين‎ او را‎ ابوالمعين‎ مي‌خواندند‎.‎

براي لقب او، «حلاج»، توجيهاتي آورده‌اند‎:‎

- پدرش پيشه حلاجي داشته است‎.‎

- اسرار را حلاجي مي‌کرده است‎.‎

او از مردم روستاي «تور» در شمال شرق بيضاي فارس بود. سهل بن عبدالله تستري، عمرو بن عثمان مکي و جنيد بغدادي از استادان او بودند.

او که از مهم‌ترين صوفيان دوران خود بود در حالت به اصطلاح عرفاني به گفتن «انا الحق» (يعني من خدايم) پرداخت و لذا با گفتن اين کفرگويي واضح و روشن، خود را مستحق کشتن نمود و به همين خاطر هم بود که علماي بزرگوار اهل سنت حکم کفر و کشتن وي را صادر کردند و پس از هشت سال او را اعدام نمودند.

حلاج کتابهايي دارد از جمله: «طاسين الازل و الجوهر الاکبر»، «طواسين»، «الهياکل»، «الکبريت الاحمر»، «نورالاصل»، «جسم الاکبر»، «جسم الاصغر»، و «بستان المعرفة». ديوان اشعاري نيز از او به زبان عربي به جاي مانده که در اروپا و ايران به چاپ رسيده ‌است.

والله اعلم

وصلي الله وسلم علي محمد وعلى آله وأصحابه والتابعين لهم بإحسان إلى يوم الدين

سايت جامع فتاواي اهل سنت و جماعت

IslamPP.Com

بازگشت به ابتدای صفحه

بازگشت به نتایج قبل

چاپ این مقاله

ارسال مقاله به دوستان

از‌ يحيي حكيم بن سعد روايت است كه می‌گفت: شنيدم علي سوگند مي‌خورد و می‌گفت: «قسم به خداوند كه نام صدّيق از آسمان براي ابوبكر نازل شده‌ است».(المعجم الكبير، طبراني 1/55، حافظ در الفتح گويد: رجال آن ثقه‌اند.)